مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٠٣

معتبرات وضو

پاى چپ ، حاصل مىشود ، پس اگر تمام عضو مؤخر يا بعض آن را بر تمام عضو

مقدم يا بر بعض آن مقدم بدارد ، آنچه را كه مقدم داشته است باطل مى باشد چه

عامد باشد و چه ناسى ، چه مختار بوده باشد و چه مضطر ، ولى آنچه را كه مؤخر

داشته است اگر منافاتى با موالات نداشته باشد ، و يا در ضمن نيت ، عكس ترتيب

قصد نشده باشد ، اگر انجام دهد صحيح است ليكن اگر يكى از اين دو صورت

پذيرد ، آنچه را كه مؤخر داشته است باطل است بلكه اصل وضوى او باطل است .

( مسأله 300 ) : اگر خلاف ترتيب مشروط در وضو در اثر فراموشى واقع

شده باشد ، بطلان مخصوص آن قسمتى از وضو است كه از آنچه بايد مؤخر مى بود

مقدم شده است چنانچه اگر آنچه مى بايست بعدا شسته مى شد ، قبلا و بدون نيت

شسته شود بايد آن را اعاده نمايد و در اين دو صورت ، به شرط آنكه خللى به

موالات وارد نشده باشد ، تقدم و تأخر مبطل اصل وضو نيست .

( مسأله 301 ) : در بطلان وضو فرقى نيست ميان آنكه مخالفت با ترتيب

در مقدار كمى شده باشد و يا در مقدار معتد به ، مانند اينكه از عضو قبل اگر چه به

مقدار سر سوزنى باشد ، بعدا شسته شود .

( مسأله 302 ) : موالات از شرايط وضو بوده و بدون آن وضو باطل است

و آن عبارت است از متابعتى كه در آن رطوبت هر عضو از اعضاى وضو باقى

بماند چه آن عضو پيش از عضوى باشد كه مشغول شستن و يا مسح نمودن آن

است و يا سابق بر آن باشد ، هر چند احتياط آن است كه به مجرد تمام نمودن هر

عضوى بدون مهلت شروع به عضو ديگر نمايد و ليكن خشك شدن هر عضو از

اعضاى وضو مبطل وضو است اگر به جهت تأخير باشد ، اما اگر بسبب ديگرى

باشد مانند شدت حرارت و امثال آن وضو باطل نمى شود .

( مسأله 303 ) : مكلف بايد وضو را در حال اختيار خودش شخصا