مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٠٢

معتبرات وضو

و گرفتن آب به جهت مسح نمودن از باقى مواضع وضو از ريش و غير آن جايز

نيست در حالى كه رطوبت در دست موجود باشد ، خصوصا موضعى از ريش كه از

حد صورت بيرون باشد ولى در صورت خشك شدن رطوبت دست آب گرفتن از

مواضع مذكور جايز است .

( مسأله 295 ) : اگر مكلف متعذر يا متعسر در مسح نمودن بوسيله دست

باشد بايد به ذراع مسح نمايد .

( مسأله 296 ) : احوط خشك بودن محل مسح است هر چند نيازى به آن

نيست هرگاه مسح به رطوبت دست حاصل شود ، و اگر رطوبت دست در رطوبت

محل مسح مستهلك شود جايز نيست .

( مسأله 297 ) : بايد چيزى در زمان مسح نمودن حايل ميان ماسح و

ممسوح نباشد در صورت اختيار ، و اما در حال تقيه ، هرگاه شستن پا مقدور

نباشد حايل بودن جايز است و در صورت مقدور بودن احوط ( 1 ) جمع ميان شستن

و مسح نمودن است ، و در حال ضرورت مانند سردى نيز حايل بودن اشكالى

ندارد .

( مسأله 298 ) : ترتيب در تمام اعضاى وضو شرط واجب است ، چه

وضوى واجب باشد و چه وضوى مستحبى ، چه در حال اختيار باشد و چه در حال

اضطرار ، چه عالم باشد و چه ناسى .

( مسأله 299 ) : ترتيب در وضو به شستن صورت و بعد دست راست و

بعد دست چپ و پس از آن مسح سر و سپس مسح پاى راست و در نهايت مسح

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : و اقوى تخيير است . محمد باقر شيرازى : تخيير اقرب است .