مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٩٣

مستحبات تخلى

( مسأله 272 ) : مكروهات تخلى عبارتند از :

1 - نشستن به منظور تخلى در وسط راه و در كنار جوى آب و وسط آن هر

چند آبى در آن نباشد ، و همچنين در زير درخت ميوه دار و محل افتادن ميوه ، و

در جاهايى كه براى توقف قافله‌ها و كاروانها و مترددين مهيا شده ( 1 ) و نيز در

مكانهايى كه بر محدث در آنها لعنت مىشود .

2 - بول كردن رو به قرص خورشيد و قرص ماه و در مقابل باد و در زمين

سفت و سخت و در سوراخ جانوران و در آب جارى .

3 - ايستاده بول كردن .

4 - خوردن و آشاميدن و مسواك زدن در حال تخلى .

5 - استنجا كردن با دست راست همچنين با دست چپ اگر در آن انگشترى

باشد كه بر روى آن نام خدا نقش ( 2 ) شده باشد .

6 - سخن گفتن به غير از ذكر خدا و قرائت آيت الكرسى و تسميت عطاس .

7 - بول كردن از بلنديها مانند بام خانه .

8 - بر قبر ( 3 ) و يا در ميان قبرها بول و غايط كردن .

9 - طول دادن در مستراح .

( 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر با تملك يا حيازت براى اين مقصد مهيا شده است اقوى عدم جواز است مگر به مقدار متعارف و لازم و خاصه در صورت مزاحمت ، و الا احوط است و در مثل منى و مشعر و عرفات و امثال آن ، اين معنى قوى تر است . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : با داشتن اسم خداوند و مانند آن شكى در حرمت استنجاء ، با آن نيست زيرا كه ملازمه نجاست آن غالب يا كلى است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : بر قبر اگر بنائى باشد اگر چه مختصر كه ملك صاحب آن باشد جايز نيست و همچنين اگر سبب هتك و بى احترامى به صاحب قبر باشد .