مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٨٩

آداب تخلى

مگر آنكه بول خشك شود ( 1 ) و يا مخلوط با وذى و يا مذى شود ، كه در اين

حالت بايد دست كشيد تا علم به ازاله نجاست حاصل شود ( 2 ) .

( مسأله 262 ) : در شستن مخرج غايط بين شستن با آب و ماليدن با

سنگ و امثال آن - كه بعدا ذكر خواهد شد - مخير است ( 3 ) ، هرگاه نجاست از

محل تعدى نكرده باشد .

( مسأله 263 ) : اگر نجاست از محل غايط تعدى نموده باشد ، شستن

آن با آب متعين و لازم است ( 4 ) و همچنين است هنگامى كه چيزى مانند خون

همراه با غايط از مخرج غايط بيرون آيد .

( مسأله 264 ) : در استنجاء به غير آب تعدد لازم نيست بلكه آنچه

معتبر است ( 5 ) پاك شدن محل غايط است و همچنين اعتبارى به رنگ و بويى كه

در محل غايط يا در دست مى ماند ، نيست .

( مسأله 265 ) : در استنجاء به غير از آب لازم است كه سه مرتبه باشد

هر چند به كمتر از آن ازاله نجاست شود ، چنانچه اگر به سه مرتبه ازاله نشود ، بايد

( 1 ) محمد باقر شيرازى : در خشك شدن بول بطور معمول معلوم نيست كه توقف بر دست ماليدن باشد . ( 2 ) شيخ انصارى : احوط در صورت شك در خروج مذى يا وذى دست ماليدن است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : ليكن افضل آب است . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : در غير مقدار متعدى لزوم شستن با آب معلوم نيست ، ولى شستن تمام محل در اين حال با آب احوط است . ( 5 ) شيخ انصارى - محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : احوط در تعدى فاحش كه موجب نجاست آب استنجاء مىشود دو مرتبه است . محمد كاظم طباطبائى : اگر چه دو نوبت واجب نيست .