مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٧٠

احكام نجاسات

اعلام نمودن آن بر او لازم نيست و هر گاه خود آنها مطلع شوند بايد هر قسمتى را

كه به نجاست آن يقين دارند و تطهير آن ممكن باشد ، تطهير كنند و همچنين

است حكم ميزبان نسبت به اوضاع خودش ( 1 ) .

( مسأله 219 ) : اگر چاه به سبب تغيير رنگ يا بو و يا مزه ، نجس

شود ، با زائل شدن تغيير آن هم بسبب كشيدن آب ، پاك مىشود ، اما حاشيه چاه و

اعضاى شخص آبكش بالتبع پاك نمى شوند ( 2 ) ، ولى در غير صورت تطهير بسبب

تغيير ( 3 ) ، يعنى كشيدن آب به اعداد مذكوره كه احتياطا لازم بود ، آن قسمتها

بالتبع پاك مى شوند .

( مسأله 220 ) : احوط در استبراء حيوان جلال بعد از زوال اسم

جلال ( 4 ) ، گذشت مقدار زمانى ( 5 ) است كه شارع مقدس جهت استبراء آن قرار

داده است .

( مسأله 221 ) : مستحب است هرگاه چيزى ( مثل بدن انسان ) به يكى

از : 1 - اعضاى سگ و خوك 2 - اعضاى كافر با فرض عدم رطوبت مسريه

3 - زردى كه از دبر ( پشت ) صاحب بواسير بيايد 4 - بول يا پشكل گوسفند و شتر

( 1 ) محمد باقر شيرازى ، در مجموع موارد اين مسأله ميزان مراعات عدم مشقت و عسر و حرج است . ( 2 ) محقق خراسانى : بلكه در هر دو صورت پاك مىشود بنابر نجاست چاه بدون تغيير . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : گذشت كه اقوى عدم نجاست چاه بدون تغيير است . ( 4 ) محقق خراسانى : بلكه با زوال است جلال . ( 5 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : استبراء حيوانات جلال به اين گونه است كه در مورد گاو سه روز ، در مورد گوسفند بيست روز ، در مورد شتر چهل روز و در مورد مرغ هفت روز است كه قول مشهور در مورد مرغ سه روز مى باشد .