مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٥

احكام نجاسات

آب قليل تطهير كنند .

( مسأله 195 ) : غساله منفصله از محل نجاست ، در مرتبه اول نجس

است ( 1 ) و در مرتبه دوم ( 2 ) احوط ( 3 ) اجتناب است مگر غساله استنجاء با

شروطش .

( مسأله 196 ) : در فضله پرندگان ، اگر شك داشته باشد كه از

حرام گوشت است يا از حلال گوشت ( 4 ) ، بايد حكم به طهارت آن بنمايد ولى

فضله خفاش نجس است ( 5 ) .

( مسأله 197 ) : هرگاه ضربه‌اى بر ناخن انسان وارد شود و خون زير آن

بميرد و پوست روى آن سوارخ شود ، اگر خون آن استحاله شود ، پاك است و اگر

صدق خون كند ، نجس است و همچنين است در مورد غير ناخن .

( مسأله 198 ) : اگر غذائى در ميان دندان باشد و دهان انسان خون

بيايد و به آن غذا برسد ، بنا بر احتياط ( 6 ) آن غذاى با خون ، با بزاق دهان پاك

نمى شود ، بلى اگر خون به آن نرسد پاك است .

( مسأله 199 ) : اگر حناى نجسى را به سر ببندند و جزئى از عين حنا

بماند ، سر بعد از شسته شدن نجس است ( 7 ) و در غير اين صورت سر بعد از

تطهير آن پاك است .

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : على الأحوط . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : در جايى كه تعدد لازم است . ( 3 ) ميرزاى شيرازى : بلكه اقوى . محقق خراسانى : بلكه اقوى طهارت غساله غير مزيله عين است مطلقا . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه مطلقا پاك است حتى فضله خفاش ، چنانچه گذشت . ( 5 ) محقق خراسانى : بنابر احتياط . ( 6 ) محمد باقر شيرازى : اظهر طهارت بعد از زوال عين نجاست است . ( 7 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بعيد نيست كه بعضى از اجزاى حنا قابل تطهير باشند مطلقا و يا خصوص ظاهر آنها .