مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٤

احكام نجاسات

( مسأله 191 ) : اگر لباس نجس را وكيل انسان ( 1 ) تطهير كند و

اطمينان به او وجود داشته باشد ، طاهر است و در صورت عدم اطمينان ، حكم به

طهارت آن مشكل است ( 2 ) .

( مسأله 192 ) : اگر نجاستى به آب گودى كه صدق چاه نمى كند

برسد ، در صورتى كه در حال جوشيدن باشد ( مانند چشمه ) نجس نمى شود و در

غير اين صورت اگر مقدار آن از كر كمتر باشد نجس نمى شود ، و اما در صورت نجاست ،

اگر با آبى كه در حال جوشيدن خارج مى گردد ، ممزوج شود پاك مىشود .

( مسأله 193 ) : دست نجس هرگاه آب قليل بر آن جارى شود همين كه

آب از آن موضع گذشت ، در مرتبه دوم پاك مىشود اگر چه غساله از موضع ديگر

مثل سر انگشتان نگذشته باشد ( 4 ) .

( مسأله 194 ) : اطراف متنجس كه صدق محل واحد مىكند به سرايت

غساله نجس نمى شود يعنى به پاك شدن محل ، اطراف نيز پاك مىشود ، اما غير

از اطراف آن را ، اگر به غساله آن موضع نجس شود ( 5 ) احتياطا بايد دو مرتبه با

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : يعنى اخبار به تطهير آن كند و الا با معلوم بودن آن و شك در شرعى بودن آن ، محمول بر صحت است بدون اشكال . ( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : با علم موكل به شسته شدن لباس توسط وكيل به عنوان تطهير ، طهارت آن اشكالى ندارد . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : با فرض فوق على الأحوط . محقق خراسانى : و ليكن اقوى عدم انفعال است . محمد كاظم طباطبائى : بلكه مطلقا نجس مىشود على الأقوى . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : اين حكم مشكل است و طهارت ، در هر مرتبه بعد از انفصال غساله حاصل مىشود . ( 5 ) محقق خراسانى : على الأحوط .