مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٩

احكام نجاسات

ممكن باشد كه آب كر يا جارى را به جوف آن داخل كنند بنا به قاعده خود ،

پاك مىشود ( 1 ) و الا پاك نمى شود .

( مسأله 166 ) : اگر آب انگور يا آب مويز را كه مقدار آن به ثلث

نمى رسد ، به جهت غلظتش ، قدرى آب خالص در آن بريزند به طورى كه صدق آب

انگور يا آب مويز نمايد و آن وقت به ثلث برسد ، پاك مىشود و الا پاك شدن آن

مشكل است .

( مسأله 167 ) : اگر شخص شيره اى را از كسى بگيرد و بعد فضله

موشى را در آن ببيند ، واجب نيست آن شخص را با خبر كند .

( مسأله 168 ) : غساله مخرج بول مانند غساله مخرج غايط است و با

شرايطش پاك مىشود اما تميز دادن آنكه تعدى كرده است يا نه ، مشكل است ( 2 )

پس احتياطا اجتناب كردن از آن نيكو است .

( مسأله 169 ) : اگر به طور مثال موش زنده اى در آب قليل بيفتد آن

آب پاك است .

( مسأله 170 ) : اگر شخص علم به نجاست چيزى داشت و بعد

فراموش كرد و آن را با رطوبت استعمال نمود براى نمازش اشكالى ندارد مگر آنكه

بخاطرش بيايد كه موضع وضو يا غسل بوده كه در اين صورت نماز و روزه‌اش را بعد

( 1 ) محمد باقر شيرازى : پاك شدن آن بسيار بعيد و مشكل است ، بلى اگر بعد از پخته شدن شيئ نجسى در آن ريخته شود قابل تطهير بوده و مورد نص و روايت هم مى باشد . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : با وجود شك پاك است و ميزان متعارف است و از نظر متعارف اين مطلب غالبا مشكل نيست .