مكارم الأخلاق ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٩

فصل چهارم اخلاق پسنديده در سفر و حسن معاشرت و رعايت حقوق ديگران و مدارا و رفاقت با همراهان

ننمايد و با آنكه همراه است حسن خلق نداشته باشد .

از آن حضرت ( ع ) ، پدرم مىگفت به آن كس كه به اين خانه رو كند و سه خصلت نداشته باشد اعتنايى به او نيست : اخلاقى كه با همراهان به خوبى رفتار كند و حلمى كه خشم او را مهار نمايد پارسايى و ورعى كه او را از گناهان نگه دارد .

و از آن حضرت ( ع ) : از مروت نيست كه انسان به دو خوبى كه در سفر مىبيند ، بازگو كند .

از عمار بن مروان : حضرت صادق مرا وصيت كرد و فرمود : « ترا به تقوى و ترس از خدا و اداء امانت و راستى گفتار و حسن معاشرت وصيت ميكنم و قوتى جز از طرف خدا وجود ندارد » . ابى بصير گويد : به امام صادق ( ع ) عرضه داشتم ، جايز است انسان با مردمى پولدار كه نميتواند مثل آنها خرج كند به سفر رود ؟ حضرت فرمود : دوست ندارم كه مؤمن خود را ذليل كند بلكه با همطرازان خود بيرون رود .

از امام باقر ( ع ) : با هر كه معاشرت دارى ، اگر ميتوانى كه هميشه دست تو بالا