معاني الأخبار ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٧

باب 102 - معنى زكات ظاهر و باطن

صرف تهيّهء شام خود كن و چون بامداد مىشد ( باز چيزى مىداد و ) مىفرمود :

فلانى ، برو و با اين پول نهارى بخور ، امّا آنان هراسى نداشتند كه روز و شب بدون غذا ( گرسنه ) بمانند ، تا اينكه يكى از آنان دو دينار پس انداز كرد و پيغمبر صلَّى الله عليه و آله اين جمله را در حقّ او فرمود ، البتّه به مردم خرج يك سال تمام داده مىشود ، و شخص نيازمند مىتواند به اندازه اى كه مخارج او را از آغاز سال تا پايان آن تأمين كند زكات بگيرد .

باب 102 - معنى زكات ظاهر و باطن

باب 102 - معنى زكات ظاهر و باطن

1 - مفضّل بن عمر گويد : در خدمت امام صادق عليه السلام بودم ، شخصى از او پرسيد كه در چه اندازه از مال زكات واجب مىگردد ؟ حضرت به او فرمود :

زكات ظاهرى يا زكات باطنى ، مقصودت كدام است ؟ گفت : هر دو را مىخواهم بدانم ، فرمود : امّا آشكار آن ، پس به هر هزارى ، بيست و پنج درهم تعلَّق مىگيرد ، و امّا زكات باطنى ، آن است كه آنچه را برادرت به تو نيازمندتر است