مقالات وگفتارها ( فارسي ) — الصفحة ٣٠

* نگاهى به كتاب " شرعة التسمية " تأليف مير داماد ( ره ) پيرامون حكم ياد كردن اسم وكنيهء اصلى حضرت صاحب الزمان ( عليه السلام ) حجة الاسلام والمسلمين استادى

حسن عسكرى ( عليه السلام ) ، آنگاه فرمود :

" بعد از آن غايب گردد از مردمان ، امامي از ايشان "

جندل گفت : يا رسول الله حسن از ايشان غايب گردد ؟

فرمود : " نه ولكن پسر أو حجت ، غائب گردد غيبتي طولانى "

جندل گفت : نام أو چه باشد ؟

رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) فرمود :

" نام برده نشود تا زمانيكه خداوند أو را ظاهر سازد "

دوم : حديث بيست وسيم ، آنجا كه آن را صدوق وديگران نيز به طرق معتبره

از عبد العظيم حسنى روايت كرده اند كه أو عرض عقايد ومعالم دين خود را

خدمت حضرت امام على النقى ( عليه السلام ) كرد وامامان خود را شمرد تا آن

جناب ، پس حضرت فرمود :

" بعد از من امام وخليفه وولى امر ، فرزند من حسن است ، پس مردمان را

چگونه عقيدة است درباره خلف بعد از أو ؟ "

گفت : بر چه وجه است آن ، اى مولاي من ؟

فرمود :

" از آن جهت كه نبينند شخص أو را وحلال نباشد بر زبان آوردن نام أو تا

آنكه خروج كند وپرگرداند زمين را از عدل وداد آنچنانكه پر شده باشد از

جور وظلم "

سيم : حديث بيست وهفتم ، آنجا كه از إبراهيم بن فارس نيشابورى روايت

كرده كه چون خدمت حضرت عسكرى ( عليه السلام ) رسيد وحضرت حجت

( عليه السلام ) در پهلوى پدر بزرگوارش نشسته بود واز ضمير أو خبر داد ، پس

از حال آن جناب پرسيد ، حضرت فرمود :

" كه أو فرزند من وخليفه من است بعد از من "

تا آنكه گفت : پس از نام آن حضرت پرسيدم ، فرمود :

" كه همنام وهم كنيه پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) است وحلال