مقالات وگفتارها ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٦

* مهدى ( عليه السلام ) نجات دهندهء بشر آيت الله مولانا

شبهه چهارم اينكه مىگويند : اگر امام زمان ( عليه السلام ) موجود باشد ،

لازم آيد كه ظاهر شود وخروج نمايد . مگر دنيا را گناه وفساد وخونريزى

وسستى عقايد ديني وتعطيل احكام وحدود وظلم وجور فرا نگرفته است ؟

جواب : اينكه عقل ما در شناخت علل وأسباب كارهاى خداوند قاصر

وكوتاه است . ما اجمالا مىدانيم كه غيبت آن حضرت به امر خداست وظهور

وخروجش نيز به امر خدا است وآگاهى ما به تمام علل واسبابى كه دخالت در

ظهور آن حضرت دارد ، قاصر وعقل را به آن راهى نيست .

ما مىدانيم كه بين حضرت يوسف وپدرش حضرت يعقوب

( عليهما السلام ) مسافت زيادى نبود ويعقوب ( عليه السلام ) در فراق فرزندش ،

چندان به حزن وغم گرفتار آمد كه نور ديدگانش را از دست داد تا اينكه بشارت

دهنده اى آمد وپيراهن يوسف را به صورتش انداخت ، ناگهان بينا شد . در اين

مدت ، حضرت يوسف پدر را از جاى خود آگاه نساخت چون از جانب خدا

فرماني نرسيده بود . هنگامى كه خدا برايش اذن داد پدر را آگاه ساخت

وبه مصرش دعوت كرد .

روايات هم ميگويد : حضرت ظهور نكند تا دنيا از ظلم وجور پر گردد .

اگر گوئى اكنون آن زمان است گوئيم نه . بلكه آن وقتي است كه دنيا چنان گرفتار

ظلم وجور شود كه مزاج مردم براي يك انقلاب الهى آماده شود .

أبو بصير ومحمد بن مسلم مىگويند : از امام صادق ( عليه السلام ) شنيديم

كه مىفرمود :

" ظهور قائم ( عليه السلام ) واقع نشود تا دو ثلث مردم نابود شوند "

گفتيم : اگر دو ثلث مردم نابود شدند پس كه مىماند ؟

فرمود : آيا دوست نمىداريد كه شما از آن ثلث باقي باشيد ؟ ( 31 )

وقتي كه به مقتضاى روايت ، دو ثلث بشر نابود شوند آن وقت خدا مىداند كه

مردم چه حالي پيدا مىكنند . در اثر جنگ وبه كار بردن سلاحهاى مدرن

وگرسنگى وترس شديد ، مرگ سرخ يعنى مرگ با شمشير ، مرگ سفيد يعنى