مقالات وگفتارها ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٩

* مهدى ( عليه السلام ) نجات دهندهء بشر آيت الله مولانا

ونقل شده است كه أو هزار وسيصد سال عمر كرد . وانس بن مالك از

پيغمبر گرامى ( صلى الله عليه وآله ) روايت مىكند كه أو هزار وچهار صد

وپنجاه سال زندگى كرد .

ونيز قرآن كريم به زنده بودن عيسى ( عليه السلام ) وبردن أو به آسمان تصريح

مىكند ورواياتى از طريق شيعه وسنى وارد شده است كه موقع ظهور حضرت

مهدى ( عليه السلام ) ، حضرت عيسى ( عليه السلام ) به زمين فرود آيد وپشت سر

امام زمان ( عليه السلام ) نماز مىخواند . پس چگونه صحيح است كه زنده بودن

مأموم را در زمان طولانى جايز دانسته اما زنده بودن امام را در زمان طولانى

محال وغير ممكن بدانيم .

ودرباره آدم ( عليه السلام ) هم گفته اند كه عمرش نهصد وسى سال بوده

است چنان كه از تورات نقل شده است وشيث هم نهصد ودوازده سال عمر كرد

وطبرسى در " إعلام الورى " ميگويد : شيعه وأصحاب حديث بلكه همه أمت غير

از معتزله وخوارج بر زنده بودن خضر اتفاق دارند وأكثر أهل كتاب هم بر همين

عقيدة اند .

واز زمخشري در " ربيع الأبرار " واز غير أو نيز نقل شده است كه مسلمانان

در زنده بودن چهار نفر از پيامبران متفق القولند ، " إدريس وعيسى " كه در

آسمانند و " الياس وخضر " كه در زمينند .

وقرآن كريم بر زنده بودن أصحاب كهف تصريح مىكند ومىفرمايد :

" پندارى تو آنان را بيداران در حالي كه آنها خفتگانند "

سوره كهف آية 17

آيا كدام شگفت انگيزتر است از اين دو ، زنده بودن انساني كه مىخورد

ومىآشامد وراه مىرود ومىخوابد وبيدار مىشود وخودش را شستشو مىكند

وبه نظافت وپاكيزگى خود مىرسد ، ويا چند نفر انساني كه در آنها از اينها كه

گفته شد أصلا خبري نيست .

خلاصه : زنده ماندن انسان ، ساليان سال هر چند هم طولانى باشد امرى