مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — الصفحة ١٧٨

باب چهل و سوم در راه رفتن

و چشم خود را از آنچه موافق دين و سزاوار حقيقت نيست بپوشان ، و پيوسته و در همه حال در ياد خدا باش .

و در روايت آمده است كه : جاهائى كه انسان در آن مواضع يا روى آن محلها ذكر پروردگار متعال مىكند ، در روز قيامت شهادت براى او داده ، و پيوسته او را طلب آمرزش و مغفرت مىنمايند تا هنگامى كه او داخل بهشت گردد .

[ ( شرح ) ]

تمام حالات و اطوار انسان از دو حالت تشكيل مىشود :

اول : حالت سكون و توقف .

دوم : حالت حركت و سير .

در اين باب از آداب و خصوصيات لازم سير و حركت بحث شده است .

در هر حركت و راه رفتنى سه مرحله موجود است :

1 - مرحلهء مقدمات حركت كه عبارت از نيت و قصد و تصميم و عزم گرفتن است ، و لازم است در اين مرحله خلوص و صدق و صفاء و محبت رعايت شود .

2 - مرحلهء هدف و نتيجه و مقصد است كه مىبايد مقصود و مطلوبى كه در نظر گرفته مىشود مشروع و جائز و مورد رضا و ميل پروردگار متعال باشد .

3 - مرحلهء عمل و خود حركت است : در اين مرحله هم لازمست كه انسان از لحاظ قلب و از جهت جوارح مراقب خود بوده ، و با حال تفكر و توجه و عبرت باشد ، و ضمنا از استهزاء و تحقير ديگران و تكبر و تبختر پرهيز كرده ، و چشم خود را سخت تحت نظر عقل قرار بدهد . و مخصوصا متوجه باشد كه هر قسمتى از حركت ، خود حركتى است به سوى عالم ديگر .

من كز وطن سفر نگزيدم به عمر خويش ، در عشق ديدن تو هواخواه غربتم دريا و كوه و در ره و من خسته و ضعيف ، اى خضر پى خجسته مدد كن به همتم به سامانم نمىپرسى نمىدانم چه سر دارى ، به درمانم نمىكوشى نمىدانى مگر دردم