مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — الصفحة ١١٨

باب بيست و هفتم در سكوت

2 - موجب رضا و خوشنودى پروردگار متعال است .

3 - حساب انسان در روز رستاخيز سبك و آسان مىشود .

4 - از خطا و لغزش و اشتباه محفوظ مىماند .

5 - براى شخص جاهل پردهء ساتر و براى عالم زينت است .

6 - با سكوت هوىها و هوسهاى نفسانى قطع مىشود .

7 - به خاطر سكوت و جلوگيرى از تظاهرات مجاهدت با نفس حاصل مىشود .

8 - در اثر قطع هوى و مجاهدت با نفس : توجه به روحانيت و عبادات پيدا شده و حلاوت و لذت عبادت فهميده مىشود .

9 - سختى قلب و قساوت دل مرتفع مىشود .

10 - براى نفس عفت و حياء و پرهيزكارى حاصل مىشود .

11 - در اثر سكوت : تدبر و تعقل و سپس مروت و مردانگى حاصل مىشود .

12 - موجب تدبر صحيح و سپس موجب فهم و كياست و عقل است .

پس تا مجبور و ناچار نشدى ، لب به سخن گفتن مگشاى ، و زبان فروبند ، مخصوصا اگر شنوندهء اهل و مناسبى كه براى خدا و در راه خدا باشد مشاهده نكردى .

ربيع بن خثيم كاغذى در پيش خود گذاشته و هر حرفى كه مىزد در آن كاغذ مىنوشت ، و هنگام شام قبل از خوابيدن همهء آنها را حساب مىكرد كه كدام به نفع او و كدام به ضرر او شده است ، و مىگفت : آه آه كه كم گويان و آنان كه حرف نزدند نجات يافتند ، و ما گرفتار حرف و سخن هستيم .

[ ( شرح ) ]

آرى آنان كه به حقايق و اسرار الهى آگاه شدند سكوت اختيار كردند .

هر كه را اسرار حق آموختند ، مهر كردند و دهانش دوختند