مجمع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٢

مراتب امر به معروف ونهى از منكر

مراتب امر به معروف ونهى از منكر

اذن از فقيه است . در هر حال بايد مراتب آن ملاحظه شود وبا عدم تأثير هر مرتبه ،

مرتبه بعد ، جائز مىشود .

س 28 - گاهى نهى از منكر ، در مورد شخص مرتكب ، بر حسب قرائن ،

اثرى ندارد ليكن ممكن است ديگران كه ناظر صحنه‌اند توجهى پيدا كنند هر چند

به اين نحو باشد كه ياد آورى آنان شود كه اين حكم ، حكم خدا است مثلا راننده

اتوبوس موسيقى گرفته ونهى از منكر در أو اثر نمىكند ولى با نهى أو در ذهن

مسافرين ، تجديد مىشود كه موسيقى در اسلام ، حرام است اكنون آيا نهى از منكر ،

در چنين جاهائى واجب است يا چون در شخص مرتكب اثرى ندارد واجب

نيست ؟ .

ج - معلوم نيست در چنين جائى واجب باشد مگر آن كه عرفا توهين به حكم

خدا شمرده شود وسكوت شخص ، امضا وموافقت باشد كه در اين صورت بايد

اعلام كند وخود را تبرئه نمايد .

مراتب امر به معروف ونهى از منكر

مسأله 29 - لازمه ايمان به خداوند متعال وايمان به أنبياء عظام صلوات الله

عليهم أجمعين وايمان به احكام الهى آنست كه شخص مؤمن ، قلبا از منكر ومعصيت

خداوند متعال ، منزجر باشد ومنكر را قلبا انكار كند .

مسأله 30 - چون مقصود از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه

مرتكب فعل حرام وترك واجب ، اين عمل را ترك كند پس اگر به مجرد اظهار

كراهت از اين عمل - ولو به اعراض وترك معاشرت ومراوده - مرتكب ، مرتدع

مىشود وترك مىكند ، كافى است در أداء وظيفة امر به معروف ونهى از منكر

وحاجت به امر ونهى علاوة نيست واين ، درجه أول از امر به معروف ونهى از منكر

است .

مسأله 31 - درجه دوم از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه اگر

مرتكب منكر ، با اظهار كراهت ، ترك معصيت نكرد با حسن خلق وكلام حسن أو

را امر به معروف ونهى از منكر نمايد ومصالح ترك منكر وفعل معروف ومفاسد

عكس آن را بيان كند تا مرتكب ، متنبه شود وترك معصيت بنمايد ، واگر به همين