مجمع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣

قضاء روزه

س 48 - كساني كه مانند " مرضعه قليلة اللبن " بايد يك مد از طعام

بدهند آيا حتما بايد گندم وجو بدهند ويا نان هم كفايت مىكند ؟ در رساله مرحوم

آية الله آقاى بروجردي قدس سره نقل شده كه نان را يك كيلو بايد داد اكنون أصل

جواز اعطاء نان ومقدار آن را بيان فرمائيد .

ج - گندم وجو ، بي اشكال است ونان ، يك كيلو به جهت آنست كه

آردش يك چارك باشد در اين صورت انشاء الله مجزى است .

س 49 - آيا وجوب أداء مد فورى است يا تأخير آن تا آخر ماه مبارك

رمضان ويا تقديم آن وبعنوان قرض دادن وبعد حساب كردن جايز است ؟ .

ج - وقت وجوب أداء آن ماه رمضان سال آينده است ودر آن وقت وجوب

آن فورى است وتأخير أداء آن به مقدارى كه تسامح ، در عمل به تكليف نشود جايز

است واگر قرض ، طعام باشد مىتوان آن را بعنوان فديه ، محسوب داشت .

س 50 - آيا كفاره روزه را مىتوان به واجب النفقة داد يا نه ؟ .

ج - اگر فقير باشند براي غير نفقه واجبه ، مانعى ندارد .

س 51 - آيا مىشود مقدارى كفاره روزه رمضان را از ميت به نوه فقير أو

داد ؟ .

ج - بلى جايز است .

س 52 - شخصي مريض است وأصلا نمىتواند روزه بگيرد معلوم است

كه بايد براي هر روزى را كه از ماه رمضان ، افطار مىكند يك مد طعام ، كفاره

بدهد . حال اگر همين شخص در ماه رمضان مسافرت كرد كه اگر بيمار نبود كفاره

مد واجب نبود آيا الان كه بيمار است ومسافر ، كفاره مد از أو ساقط است يا نه ؟ .

ج - اگر تا ماه رمضان ديگر بهبود يافت ومتمكن از قضا شد ، أقوى وجوب

قضا است ، وبا استمرار مرض تا ماه رمضان ديگر ، أداء كفاره مد ، واجب است .

س 53 - كسى كه در ماه رمضان ، با عذر شرعي افطار كرده ومىخواهد

كفاره مد بدهد آيا مىتواند قيمت گندم را به فقير بدهد وأو را وكيل كند كه گندم

بخرد يا نه ؟ .

ج - بلى مىتواند فقير را وكيل كند كه براي موكل ، گندم بخرد واز طرف