مجمع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٣

سجده

س 185 - اگر در اثر جهل به حكم ، كف دستها وسر انگشتان را در حال

سجده مطابق معمول نگذاشته ويا بر جاهاى لرزانى كه آرام نداشته سجده كرده

نمازهاى سابقش چه حكمي دارد ؟ .

ج - اگر مىتوانسته مواضع سجده را بر زمين بگذارد ودر اثر جهل به حكم ،

نگذاشته ويا بر محل غير مستقر ، سجده كرده احتياط ، اعاده نمازهاى گذشته

است .

س 186 - بر ، سيمان مىشود سجده كرد يا نه ؟ .

ج - سيمان خالص ، مانعى ندارد .

س 187 - آيا لازم است كه انگشتهاى پا در حال نماز ، ودستها در حال

سجده ، رو به قبله باشد يا نه ؟ واگر نشد نماز باطل است ؟ .

ج - احتياط لازم آنست كه سر انگشتهاى پا در حال قيام وركوع رو به

قبله باشد وهمچنين انگشتهاى دست در حال سجود ، لكن استقبال عرفى كافى

است .

س 188 - بين السجدتين ، خواندن دعاء طولانى ( مانند دعاى ( يا من تحل

به عقد المكاره . . . ) ) چه صورت دارد ؟ .

ج - لازم است دعا بقدرى طولانى نشود كه در عرف متشرعه ، ماحى

صورت نماز ، محسوب شود .

س 189 - معلوم است كه اگر انسان ، در أثناء تشهد ، شك كند كه سجده

دوم را بجا آورده است يا نه نبايد اعتنا به شك خود كند بلكه بنا بگذارد بر اين كه بجا

آورده ، حال آيا شك در أثناء ذكر مستحبى تشهد ، نيز همين حكم را دارد يا نه ؟ .

ج - اين صورت نيز همان حكم را دارد زيرا صدق مىكند شك در چيزى

كرده كه از آن گذشته وداخل در غير آن شده است .

س 190 - اگر جمله‌اى از تشهد واجب را گفت ولى چون خوب أداء

نكرده بود برگشت تا جبران كند در اين وقت ، شك در سجده دوم كرد آيا

وظيفه‌اش آنست كه برگردد سجده دوم را بخواند يا اعتناء نكرده نماز را ادامه

دهد ؟ .