مجمع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٠

تكبيرة الاحرام

أذكار ، به حكم خدا ورسول بايد به همان ألفاظ مخصوصة عربى خوانده شود .

س 173 - اشخاصى كه سواد ندارند وياد گرفتن تجويد قرائت ، برايشان

مشكل است وهمچنين بعد از ياد گرفتن هم بواسطة عدم توجه ، زود فراموش

مىنمايند در اين صورت به همان نحو عبارتى كه بدون غلط باشد بخوانند چه صورت

دارد ؟ .

ج - اگر طورى بخوانند كه غلط باشد وقدرت بر ياد گرفتن داشته باشند

نمازشان باطل است ولكن محسنات تجويدى را لازم نيست مراعاة كنند .

س 174 - شخصي در أوائل تكليفش ، در نماز سوره ( قل هو الله أحد )

مىخوانده واز جهت جهل وتقصير ، هاء ( هو ) را به لام ( قل ) وواو ( هو ) را به ( الله )

متصل مىنمود كه ( قله والله ) مىشد در اين صورت نمازهائى كه به اين كيفيت خوانده

قضا دارد يا نه ؟ .

ج - با تمكن از تصحيح ، احتياط لازم آنست كه نمازهائى كه به اين نحو

خوانده قضا نمايد .

س 175 - هر گاه كسى در بسم الله از جهتي شك نمود كه صحيح گفته يا

نه حتى از جهت جهر واخفاف در اين صورت اعاده آن چه صورت دارد ؟ .

ج - اگر بعد از فراغ از كلمه ، شك در صحت نمايد اعتنا نكند واگر در

حين أداء ، با شك در صحت ، ادا شود تكرار كند ودر هر دو صورت اگر رجاءا

بسم الله را تكرار نمايد اشكال ندارد .

س 176 - يكى از أئمة جماعت در سوره حمد ، گاهى به جاى ( مالك

يوم الدين ) ( ملك يوم الدين ) قرائت مىكند ودر كتاب صراط النجاة مرحوم آقا سيد

أبو الحسن أصفهاني قدس سره دومى ( ملك يوم الدين ) را ترجيح مىدهد اكنون

حضرت آية الله نظر مبارك را مرقوم فرمايند .

ج - هر دو وجه ، جائز است .

س 177 - آيا مناط در وقف ، نفس تازه كردن است يا مكث كردن ولو

نفس را تازه نكنند ؟ .

ج - نفس تازه كردن ، لازم نيست .