المجدي في أنساب الطالبين — الصفحة ٠.٨٣

ولد جعفر بن الحسن بن الحسن السبط عليه السلام

شديد سلاطين أموي وعباسى به اين أصل ، از آنجا كه سلاطين عباسى از صميم

قريش وهاشمي بودند ، به جمع وتدوين انساب بني هاشم معتنى شدند . " علويان "

وبه معناى عامترى " طالبيان " كه خود را به حق در ، ذوى القربى بودن از عباسيان

أولى وبر آنان مقدم مىشمردند .

وبه همين مناسبت در جامعه اسلامى موضوعيت خاص ومكان معلوم ومقام

محمودى داشتند ونيز از آنجا كه اثر أجابت دعاى حضرت شيخ الأنبياء إبراهيم

عليه السلام به درگاه باريتعالى كه " ربنا واجعل أفئدة من الناس تهوى إليهم "

( إبراهيم آية 37 ) .

در باب اين دسته از ذريه طيبه ء أو ظهور وبروز بيشترى داشت ، وذلك فضل

الله از محبت واحترام اكثريت قاطع مسلمانان برخوردار بودند ، متعبدان متشرع

از مسلمين به تدوين وتحقيق نسب آنان وشناساندن أولاد واعقاب پيغمبر أكرم

صلى الله عليه وآله وسلم ، كه مآلا موجب اطمينان يافتن به صحت انجام وظايف

شرعي خود وايصال حقوق واجبه بمنزلة الحق مىشد مراقبت وتوجه بيشترى

منظور مىداشتند .

از سوى ديگر در دوران سلطنت عباسيان وبا توجه به قيامهائى كه در نواحي

مختلف سرزمينهاى پهناور حكومت اسلامى به سركردگى طالبيان عموما وعلويان

خصوصا وذرارى محترم " سيد " على الاطلاق أمت محمدي " ومصلح " بزرگوار

" فئتين عظيمتين " اين أمت يعنى حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام ، حكومت

عباسي روى مىداد وهر چند صباحى ( وخاصه در قرون دوم وسوم وچهارم ) .

از گوشه ء اى علم خلاف وقيامي افراشته مىشد وبعضا نيز به استخلاص وانفصال

آن سرزمين از سيطره حكومت عباسي واستقلال آن به حكومت ديگرى ( أعم

از زيدي يا اسمعيلى وغيره ) منجر مىشد ، بنى عباس وعمال آنان در تتبع وجستجوى