من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٨٨

در مورد كسى كه وضو يا قسمتى از افعال وضو را ترك كند يا در آن شك كند

پيوسته از تعداد تازيانه ها كم ميكردند تا آن را به يك تازيانه رساندند ، باز گفت طاقت آن را ندارم ، سپس گفتند : چاره اى از آن نيست ، گفت : براى چه آن را به من ميزنيد ؟

گفتند : به اين دليل تو را تازيانه مىزنيم كه روزى بدون وضو نماز گزاردى ، و بر ضعيفى مظلوم گذشتى ، و او را يارى نكردى . پس تازيانه اى از عذاب خداى تعالى به او زدند و قبرش پر از آتش شد .

مترجم گويد : « بىوضو نماز گزاردن او شايد به جماعت حاضر شده و بدون وضو به تظاهر اقتدا كرده و إلَّا آن كس كه نماز منفرد را بدون وضو ميگذارد مجنون است و بر او تكليف نيست » .

131 - پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمود : نماز هشت كس مورد قبول خداوند نميافتد و ايشان عبارتند از : بنده اى كه از آقا و مالك خود گريخته باشد ، تا زمانى كه نزد مولاى خود باز گردد ، زن نافرمانى كه خلاف رضاى مشروع شوهر رفتار كند و همسرش بر او خشمگين باشد ، كسى كه زكات ندهد ، پيشواى گروهى ( پيشنمازى ) كه با آنان نماز كند و آنان به او و بامامتش راضى نباشند ، ترككنندهء وضو يا كسى كه نماز بىوضو بجا آورد ، زن صاحب شعور آزادى كه بىمقنعه نماز بخواند ، الزّبين يعنى كسى كه قبل از نماز او را بول و غائط بوده و دفع نكرده پس بهنگام نماز با ناراحتى مدافعه و خوددارى از آن مينمايد ، و بالاخره كسى كه در حال مستى نماز كند .

و ترككنندهء وضو از روى فراموشى هر گاه كه به ياد آورد بايد وضو بگيرد و نماز را دوباره بخواند .