اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٨

نخستين مقتل وروايتگر آن

حادثه بزرگ پى برده اند واز اين رهگذر ، انديشمندان ، در پى تحرير ونگارش درسهاى

آموزنده آن بر آمده اند ، به حدى كه بخش عظيمى از كتابخانه بزرگ اسلام را به اين امر

مهم ، اختصاص داده اند .

نخستين مقتل وروايتگر آن

نخستين مقتل صحيح كه در شأن أبا عبد الله الحسين ( ع ) وياران فداكار أو پديد آمده

است ، مقاتل بسيار معتبر ومستندى است كه از سوى شاهدان عيني وناظران واقعي اين صحنه

شور وشهادت ، در كتابها وسينه هاى مردم آن روزگار ، به مرحله ثبت ودرج رسيده است

وبازگويى آن ، از همان لحظه هاى شهادت ، آغاز گرديده ودر سال 65 قمري ، در دوران حركت

توابين به أوج اعلا وجايگاه شايسته خود رسيده است ، وآن مقتل گويا وپويايى است كه از

طريق روايتگر معصوم ، حضرت سيد الساجدين امام زين العابدين ( ع ) ، ونيز عمه مكرمه اش ،

بانوى شجاع وسخنور ، حضرت زينب كبرى ( س ) ، خواهر با فضليت امام حسين ( ع )

وهمچنين ديگر حاضران عرصه كربلا ، أمثال بانوى فداكار ، حضرت أم كلثوم ، سكينه أديب

وشاعر ، وفاطمه صغرى ( ع ) وديگر شاهدان عيني اين واقعه جانسوز ، به سمع واطلاع مردم

حقيقت جو رسيده است .

اين مقتل حقيقي وراستين كه از طريق خاندان رسالت ، با بيان وبنان وبا دل وجان ،

بازگو شده است ، اصالت واعتبار خاص وارزشمندى دارد . خواه نا خواه در دلها اثر مىبخشد

وصاحبان دل را با خود همنوا مىسازد ، چون از نوعي سوزش وتأثير جوهري بر خوردار

مىباشد كه قابل مقايسه با ديگر مقاتل نيست ، آنجا كه حضرت سجاد ( ع ) مىگويد : " أنا بن

المذبوح عطشانا بأرض كربلا " يا مىنويسد : " هذا قبر الحسين المظلوم الذي قتل عطشانا " .

يا در عرش منبر مسجد جامع دمشق ، آن خطبه غرا وكوبنده را كه شرحي بر مقتل

حسينى ( ع ) است ، ايراد مىنمايد ومستمعان مخالف را تحت تأثير شديد بيانات خويش

قرار مىدهد ، به حدى كه يزيد مجبور مىشود مسؤوليت امر را به عهده ابن زياد بيفكند .