اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٧٧

مسلم وهاني وشهادت آنان

مسلم وهاني وشهادت آنان

مسلم گفت : " الحمد لله . ما راضى هستيم كه خداوند بين ما وشما حاكم باشد . "

ابن زياد گفت : " آيا گمان مىكنى كه تو هم در امر خلافت سهمى دارى ؟ " مسلم

گفت : " به خدا قسم نه گمان ، بلكه يقين دارم . " گفت : " اى مسلم به من بگو به چه منظورى

به اين شهر آمدى ووضع منظم آن را از هم پاشيدى وبين مردم اختلاف انداختى ؟ "

مسلم گفت : " من براي ايجاد اختلاف وآشوب به اين شهر نيامده أم ، ولى چون

شما كارهاى زشت انجام داديد واعمال نيك را از بين برديد وبدون رضايت مردم ، خود

را أمير آنان خوانديد وآنان را به كارهايى غير از آنچه خدا دستور داده بود وأدار كرديد

ودر ميان آنها مانند پادشاهان إيران وروم رفتار نموديد ، ما آمديم كه مردم را به نيكوكارى

دعوت كنيم واز نادرستى ها بازداريم وآنها را تابع دستورات قرآن ومطيع قوانين

پيغمبر اسلام سازيم وما شايستگى اين كار را داشتيم . "

ابن زياد به بد گفتن به أو وبه على وحسن وحسين ( عليهم السلام ) زبان گشود .

مسلم گفت : " تو وپدرت به دشنام شايسته ترند . هر چه مىخواهى بكن ، اى دشمن

خدا ! " ( 1 )

مسلم وهانى وشهادت آنان

ابن زياد ، بكير بن حمران را مأمور نمود كه مسلم را بر بأم دار الاماره ببرد وبه قتل

برساند . مسلم در بين راه تسبيح خدا مىگفت واز خداوند طلب آمرزش مىكرد ودرود

بر رسول خدا مىفرستاد تا بالاى بأم رسيد . سر از بدنش جدا كردند . كشنده أو با وحشت

زيادى از بأم فرود آمد . ابن زياد گفت : " تو را چه مىشود ؟ "

گفت : " اى أمير ! موقعى كه مسلم را مىكشتم ، مرد سياه روى بد صورتي را ديدم كه

برابر من ايستاده وانگشتان خود را به دندان مىگزد - يا گفت : لبهاى خود را مىگزيد -

ومن از ديدن أو به اندازه اى ترسيدم كه هرگز چنين ترسى در دل من راه نيافته بود . "

ابن زياد گفت : " شايد از كشتن مسلم تو را وحشت گرفته است ؟ "

1 - ابن أثير در " كامل " ج 3 ، ص 373 .