اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٧١

پناهندگى مسلم به خانه هانى بن عروه

وشمشير يكى از پاسبانها را گرفت ، ولى پاسبان أو را محكم نگاه داشت .

ابن زياد فرياد زد أو را بگيريد . هانى را كشيدند ودر يكى از اتاقهاى دار الاماره

افكندند ودر را بستند وبه دستور ابن زياد پاسبانهايى بر أو گماشتند .

در اين هنگام أسماء بن خارجه وبه قولي حسان بن أسماء از جاى برخاست

وگفت : " اى أمير ! تو به ما دستور دادى هانى را نزد تو بياوريم . اكنون كه أو را نزد تو حاضر

ساختيم ، صورتش را شكستى ومحاسنش را به خون رنگين نمودى وخيال دارى كه أو

را بكشى ؟ "

ابن زياد غضبناك شد وگفت : " تو هم نزد ما هستى . " ودستور داد آن قدر أو را زدند

تا ساكت شد . سپس أو را با زنجير بستند ودر گوشه اى از قصر دار الاماره زندانى

نمودند .

وقتي خود را به اين حال ديد گفت : " إنا لله وإنا إليه راجعون " گويا به ياد سخنانى

افتاد كه هانى قبل از داخل شدن به دار الاماره گفته بود وگفت : " اى هانى ! اينك من خبر

قتل خود را به تو مىگويم . "

چون عمرو بن حجاج كه دخترش " رويحه " عيال هانى بود ، خبر كشته شدن هانى

را شنيد ، با تمام طايفه مذحج حركت كرد ودار الاماره را محاصره نمود وفرياد زد : " من

عمرو بن حجاج واين جمعيت سواران وبزرگان قبيله مذحج هستند ما هرگز از أطاعت

أمير سرپيچى نكرده أيم واز جماعت مسلمانان ، جدايى ننموده أيم ، ولى شنيده أيم كه

سرور وسالار ما ، هانى ، كشته شده است . "

ابن زياد از اجتماع وسخنانشان آگاه شد وبه شريح قاضى دستور داد : " برو هانى

را ببين وبه طايفه أو اطلاع بده كه هانى زنده است . "

شريح همين كار را كرد وبه آنان گفت : " هانى كشته نشده است . " طايفه مذحج به

همين اندازه ، راضى شده وپراكنده شدند .