اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٤٥

اطلاع حسين ( ع ) از شهادت خود

سى هزار نفر كه همه آنان ادعاى اسلام وپيروى از أمت جد ما محمد ( ص ) را مىنمايند ،

دورت را مىگيرند وبراي كشتن وريختن خون تو وهتك حرمت وأسير كردن زن

وفرزندان وغارت كردن متاع تو آماده مىشوند . در اين موقع است كه خداوند لعنت

ونفرين خود را به بنى أمية متوجه مىگرداند وآسمان خون مىبارد وخاكستر مىپاشد

وهمه چيز حتى حيوانات وحشى در صحراها وماهيان در درياها ، در مصيبت تو خواهند

گريست . "

باز جماعتى كه به بعضي از آنان اشاره شد ، به سندهاى خويش از عمر نسابه

( رضوان الله تعالى عليه ) - از آنچه كه أو در پايان كتاب خويش به نام " شافى " در علم

نسب وسند آن را به جد خود محمد بن عمر مىرساند - براي من روايت كرده اند :

پدرم عمر بن علي بن أبي طالب براي دايى هاى من ( فرزندان عقيل ) نقل مىكرد

كه چون برادرم حسين ( ع ) در مدينه از بيعت با يزيد امتناع ورزيد ، نزد أو رفتم وديدم كه

تنهاست . گفتم : " جانم فداى تو . برادرت حسن ( ع ) نقل مىكرد . . . " وبي اختيار گريه أم

گرفت وناله أم بلند شد .

حسين ( ع ) مرا نزد خود نشانيد وفرمود : " آيا برادرم به تو خبر داد كه من كشته مىشوم ؟ "

گفتم : " خدا نياورد آن روز را ، اى پسر پيغمبر ! "

گفت : " تو را به حق پدرت قسم مىدهم ، آيا همين خبر را به تو گفت ؟ "

گفتم : " آرى ، برادر جان ! چرا با يزيد دست بيعت ندادى تا محفوظ بمانى ؟ "

فرمود : " پدرم به من خبر داد كه رسول خدا ( ص ) از شهادت من وأو خبر داده وفرموده

است كه قبر من نزديك قبر پدرم خواهد بود . آيا گمان مىكنى تو چيزهايى را مىدانى كه

من از آن بي اطلاعم ؟ به خدا قسم هرگز ذلت وخوارى را به تن نخواهم خريد . مادرم

فاطمه ( س ) ، پدرش رسول خدا ( ص ) را در حالتي ملاقاة مىكند كه از ظلمها

وستمهاى أمت نسبت به ذريه خود شكايت خواهد نمود وهيچ يك از آنان كه ذريه أو را