اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٧

9 - سرنوشت شوم حرمله

فرا گرفت . سپاهيان مختار أموال آنان را به غنيمت گرفتند وجمع كثيرى از آنان را به

اسارت در آوردند . حتى يك نفر از آنان نيز توان فرار پيدا ننمود . سپاهيان مختار

سرهاى آنان را جمع كردند . از كثرت وفراوانى شمارش آنها مقدور نبود . برخى از آن

سرها را روى نيزه ها زدند وبرخى را هم به شتران بار نمودند . أموال وغنايم را در

جوالها قرار دادند وهمه را به كوفه حمل كردند وآنان مرتب شعار " يا لثارات

الحسين ( ع ) " را سر مىدادند . وقتي وارد كوفه شدند ، مختار وفرماندهان در دار الاماره

جلوس نمودند واز ميان أسيران ، آنان را كه در واقعه كربلا حضور داشتند ، شناسايى

نمودند ودر ميان آنان تعدادى از آن جنايتكاران بودند كه دايم مورد جستجوى مختار

وخونخواهان شهيدان كربلا قرار داشتند . يكى از آنان شرحبيل ، ديگرى حصين بن نمير

أزدى وجمع ديگرى بودند كه شرح حال نحس آنان به طول مىانجامد .

7 - نخست حصين را پيش آوردند . مختار اظهار نمود : " حمد وسپاس خداى را

كه مرا به گرفتن تو متمكن ساخت . " سپس دستور داد گوشت بدن أو را با قيچى بريدند

تا در اثر آن به جهنم وأصل شد .

8 - اما شرحبيل ، أو فردى بود كه در روز عاشورا از پشت سر امام سيلى به

صورت مبارك آن بزرگوار زده بود . مختار حمد وسپاس خدا را به جا آورد ودستور

داد أو را با آتش سوزاندند .

9 - سرنوشت شوم حرمله

پس از آن دو نفر ، حرمله لعين را پيش آوردند . وقتي چشم مختار به حرمله

كاهلي افتاد ، به ياد مظلوميت طفل معصوم امام ( ع ) به شدت گريست وپس از آن رو به

حرمله گفت : " واي بر تو باد ! آيا آنچه در كربلا انجام داده بودى ، كافى نبود تا اين كه

طفل صغير ومعصوم امام ( ع ) را نيز كشتى وبا خدنگ تير خود أو را ذبح نمودى ؟ آيا

نمىدانستى أو فرزند رسول خداست ؟ " سپس مختار دستور داد أو را در مقابل تيرهاى

زهرآگين قرار دادند وآنقدر تير زدند تا كشته شد .