اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٢٣١

داستان منهال

يزيد گفت :

" سوء رفتارى است كه آن را از أخزم مىشناسم ، وآيا جز اين است كه مار ، مار به

دنيا مىآورد ؟ " ( 1 )

يزيد ، سپس به علي بن الحسين ( ع ) گفت : " آن سه حاجتي كه به تو وعده كرده أم

بگو تا برآورم . "

حضرت فرمود : " أول آن كه سر مقدس پدرم حسين ( ع ) را بدهى تا آن صورت

نازنين را ببينم . "

" دوم آن كه اموالى را كه از ما غارت شده است ، به ما بازپس داده شود . "

" سوم آن كه اگر تصميم كشتن مرا دارى ، شخص أميني را معين كن كه اين زنها را

به مدينه برساند . "

يزيد گفت : " أول آن كه صورت پدرت را هرگز نخواهى ديد ،

دوم آن كه من تو را عفو كردم واز كشتنت درگذشتم ، وزنان را كسى جز تو به

مدينه باز نمىگرداند ،

واما اموالى را كه از شما برده اند ، من در عوض چندين برابر قيمت آن را به شما

مىپردازم . "

زين العابدين ( ع ) فرمود : " ما از أموال تو چيزى نمىخواهيم وبگذار از اموالت

چيزى كم نشود . ولى ما أموال غارت شده خود را مىخواهيم . زيرا بافته هاى مادرم

فاطمه ، دختر محمد ( ص ) ومقنعه وگردنبند وپيراهن أو در ميان آنهاست . "

يزيد دستور داد آن أموال را باز آوردند ودويست دينار از مال خود بر آن افزود وبه

زين العابدين ( ع ) داد . حضرت سجاد ( ع ) آن را گرفت ودر ميان فقرا ومساكين تقسيم كرد .

پس از آن يزيد دستور داد أسيران خاندان حسين ( ع ) را به وطنشان ،

مدينة الرسول ، برگردانند .

( 1 ) مصرع أول شعر از أبى أخزم طايى است . أو پسرى داشت كه نامش أخزم بود ونسبت به پدر بد رفتار بود . أخزم مرد وچند پسر از أو باقي ماند . روزى پسرانش بر جد خود أبى أخزم هجوم آوردند وأو را مجروح ساختند .