اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٢١٩

خطبه زينب ( س )

پراكنده ها را جمع وپراكندگيها را تبديل به اجتماع مىنمايد وحق هر صاحب حقي را به

صاحبش باز مىگرداند .

" گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده اند ، مردگانند ، بلكه آنان زندگان هستند

ودر نزد پروردگار خود ، مرزوق ومتنعم مىباشند . "

اى يزيد ! تو را كفايت مىكند كه داور وحاكم تو خداوند باشد وخصم تو پيامبر ،

در حالي كه جبرئيل هم از أو حمايت كند . به زودى آنان كه تو را مورد حمايت قرار

داده اند وبر اين جايگاه نشانده اند وبر گرده مسلمانان سوار نموده اند ، درخواهند يافت

چه ستمگرى را انتخاب نمودند وبه زودى در خواهيد يافت كه كداميك از شما

بدبخت تر وپست تر از همگان هستيد .

اى زاده معاوية ! اگر چه شدايد وپيشامدها وفشار روزگار مرا در شرايطى قرار

داد كه مجبور شدم با تو حرف بزنم ، اما تو را كوچكتر از آن مقام ظاهري ات مىبينم وتو

را بسيار توبيخ وسرزنش مىكنم . چگونه سرزنش نكنم با اين كه چشمها در فراق

دوستان ، گريان ، ودلها در فراق عزيزان ، سوزان مىباشد .

آه ! چه شگفت انگيز است كه مردان بزرگ حزب خدا به دست حزب شيطان

كشته شوند ! دستان جنايتكار شما ، به خون ما خاندان [ پيامبر ] آغشته شده است

ودهانتان از گوشت ما ، پر ومالامال است . آرى ! راستى جاى شرم نيست كه آن بدنهاى پاك

وپاكيزه ، روى زمين بمانند وگرگهاى بيابانها بدنهاى آنها را ديدار كنند وتو مغرور

وسرمست قدرت ، بر أريكه قدرت تكيه زنى وبه خودت ببالي ؟ اى پسر سفيان ! اگر چه تو

امروز كشتار واسارت ما را غنيمت شمرده اى وبه آن مىبالى ، طولى نمىكشد كه مجبور

مىگردى غرامت وتاوان آن را پس بدهى ، البتة در روزى كه هيچ نوع اندوخته نيك

وذخيرة مفيدى همراه نداشته باشى ومجبور باشى به تنهايى سزاى اعمال خود را بچشى

" وخداوند هرگز به بندگان خود ستم نمىورزد . " ما از بيدادگريهاى تو ، به پيشگاه أو

شكايت مىبريم وأو تنها پناهگاه واميدگاه ماست .

يزيد ! هر آنچه مىخواهى مكر وفريب وسعى خود را به كار گير ، ولى بدان كه هر

چه تلاش ومكر به كارگيرى ، باز هرگز توان آن را ندارى كه ذكر خير ما را از يادها بيرون

ببرى . تو هرگز قدرت آن را ندارى كه وحى ما را نابود وذكر ما را خاموش سازى واز

اين راه به آرزوى پليد وديرينه خود نايل شوى . سعى وتلاش تو هرگز نخواهد

توانست ننگ وعار اعمالت را از دامن تو پاك سازد ، هرگز ! هرگز !