اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٢١

پيشگفتار مؤلف

هنگامى كه پى مىبرند حيات وبقايشان ، مانع ورادع از تعقيب وادامه پيروى از

مقصد ومرام الهى است ، وزنده ماندنشان ، حايل ومانع بين آنان واكرام وبخشش الهى

مىباشد ، لباسهاى حيات را از تن بيرون مىكنند ودرهاى لقاى محبوب را مىكوبند وبا

بذل جانها وتقديم أرواح خويش ، در طلب وجستجوى اين پيروزى ، متلذذ وكامياب

مىگردند وبدنهاى خود را در معرض مخاطرات شمشيرها ونيزه ها وآماج تيرها قرار

مىدهند . . .

آرى ، نفوس كربلاييان وطفوفيان براي نيل به اين وصال بزرگ ولقاى با شكوه

الهى ، جهت گيرى نموده است ، به حدى كه در استقبال مرگ با همديگر به مسابقه

پرداخته اند ونفوس خود را آماج تيرها ، نيزه ها وشمشيرهاى دشمنان قرار داده اند . آنان

چقدر زيبنده وشايسته تعريف وتوصيف مرحوم سيد مرتضى علم الهدى ( 1 )

مىباشند ، آنجا كه اين حماسه سازان را چنين مدح وتوصيف مىفرمايد :

" آنان افرادى هستند كه خود را به سرزمين پر حرارت وسوزان افكنده ، ودر

جوار قرب حضرت حق جا گرفته اند . گويا در منطق آنان ، قاصدان ضرر رسان ، در واقع

سود رسان ونافعان هستند ، وقاتلان وكشندگان ، در واقع احياگران وبخشندگان حيات

وهستى مىباشند . "

اگر نبود امتثال امر ودستور سنت وكتاب ، كه بايد در همچو مواردى لباس عزا

ومصيبت بپوشيم ، از آن جهت كه پيشوايان هدايت ما ، توسط أرباب ضلالت وگمراهى به

فيض شهادت نايل آمده اند ، وسياه پوشى ما به خاطر از دست دادن اين سعادت بزرگ

واز دست رفتن شوق واشتياق شهادت است ، جا داشت در مقابل اين نعمت بزرگ

( وصال به حق ) لباسهاى شادى وسرور بر تن كنيم وشادمانى نماييم . ولى چون در

پوشش لباس مشكى ، رضايت وخشنودى حضرت حق ورضايت وعلاقة بندگان

نيكوكار وصالح نهفته است ، پس جامه ماتم به تن مىكنيم وبا فرو ريختن اشكهاى

( 1 ) سيد مرتضى علم الهدى : علي بن حسين بن موسى ، از دانشمندان بزرگ شيعه وپيشواى طالبيان ، در سال 433 ه‍ . ق در بغداد وفات يافت وآثار وتأليفات بسيارى از خود به يادگار گذاشته است كه از آن جمله مىتوان به : امالى ، انتصار ، الشافي في الإمامة اشاره كرد .