اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٥

از كوفه به شام

من نزد أو رفتم . گفت : " ما پنجاه نفر بوديم كه سر حسين ( ع ) را به شام مىبرديم .

در بين راه وقتي كه شب مىرسيد ، آن سر را در صندوقى مىگذاشتيم ودر أطراف آن

مىنشستيم وشراب مىخورديم . يكى از شبها ، رفقاى من به اندازه اى شراب خوردند

كه مست شدند ، ولى من با آنان شراب نخوردم . چون تاريكى شب همه جا را فرا گرفت ،

صداى رعد برخاست وبرقى زد ودرهاى آسمان گشوده شد وآدم ونوح وإبراهيم

وإسماعيل وإسحاق وپيغمبر خاتم محمد ( ص ) از آسمان به زمين آمدند ، وبا آنها

جبرئيل وگروهى از فرشتگان نيز همراه بودند .

جبرئيل نزديك صندوق رفت وسر حسين ( ع ) را بيرون آورد وبه سينه چسبانيد

وآن را بوسيد وتمام پيغمبرانى كه آمده بودند نيز چنين كردند . پيغمبر اسلام ( ص ) بر

حسين ( ع ) بسيار گريه كرد . أنبيا أو را تسليت گفتند وجبرئيل گفت : " محمد ! خداى

متعال مرا مأمور نموده است كه هر دستوري در باره أمت خود دهى أطاعت واجرا كنم .

اگر امر مىكنى ، زمين را بر آنها به لرزه درآورم وآن را زير ورو كنم ، آن چنان كه با قوم

لوط نمودم . "

رسول خدا ( ص ) فرمود : " نه ، زيرا مرا با ايشان نزد خداوند در روز قيامت

حسابي است . " جمعى از ملائكة براي كشتن ما نزديك آمدند . من گفتم : " الأمان ، الأمان ،

يا رسول الله ! " فرمود : " برو خدا تو را نيامرزد . " [ هنگامى كه صبح برخاستم تمام دوستانم

را غلتان در خاكستر ديدم . ] "

ودر كتاب " تذييل " از محمد بن نجار ( شيخ المحدثين بغداد ) ديدم كه در شرح

حال علي بن نصر شبوكى ، به اسناد خود ، علاوة بر آن حديث مىنويسد : " چون حسين

بن علي ( ع ) كشته شد وداشتند سر أو را به شام مىبردند ، در يكى از منازل بين راه

نشستند وبه باده گسارى مشغول شدند وآن سر مقدس را دست به دست مىگرداندند .

ناگاه دستى پيدا شد وبا قلم آهنين بر ديوار نوشت :

" آيا اميد دارند آن جماعتى كه حسين ( ع ) را كشتند روز قيامت از شفاعت جدش

بهره مند شوند ؟ "

چون اين موضوع عجيب را مشاهده كردند ، سر را گذاشتند وفرار نمودند . "