اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٩٧

ورود به دار الإماره

مسلمانان اين سخنان را مىگوييد ؟ "

ابن زياد غضبناك شد وگفت : " گوينده اين سخن كه بود ؟ "

عبد الله فرياد زد : " من بودم اى دشمن خدا ! آيا ذريه طاهره رسول خدا را كه

خداوند آنان را از هر گونه آلودگى پاك وپاكيزه گردانيده است مىكشى وگمان مىكنى

هنوز مسلمانى ؟ چه مصيبتى ! كجا هستند فرزندان مهاجرين وأنصار كه از اين ناپاك

سركش ، ملعون فرزند ملعون - كه رسول خدا ( ص ) أو را لعنت كرده است - انتقام

نمىگيرند ؟ ! "

راوي مىگويد : اين سخن بر غضب ابن زياد افزود ورگهاى گردنش از خون پر

شد وگفت : " عبد الله را نزد من آوريد . "

پاسبانهاى زبردست از هر طرف به سوى أو شتافتند تا أو را دستگير كنند . ولى

بزرگان قبيله أزد ، كه پسر عموهاى عبد الله بودند از جا برخاستند وأو را از دست پاسبانها

رهانيدند واز در مسجد بيرون بردند وبه خانه اش رسانيدند .

ابن زياد دستور داد : " برويد به خانه اين نابيناى ازدى - كه خدا دلش را كور كند ،

چنان كه چشمش را كور نموده است - وأو را نزد من حاضر كنيد . "

جمعى به اين منظور به سوى خانه عبد الله رفتند . چون اين خبر به طايفه أزد

رسيد ، همه جمع شدند وقبايل يمن نيز به آنان ملحق گرديدند تا عبد الله را حفظ كنند .

چون خبر اجتماع آنها به ابن زياد رسيد ، قبيله هاى مضر را جمع نمود وبه

سركردگى محمد بن أشعث به جنگ آنان فرستاد .

راوي مىگويد : جنگ سختى بين آنان در گرفت وگروهى از اعراب كشته شدند .

نهايتا سپاهيان ابن زياد به خانه عبد الله بن عفيف رسيدند ودرب آن را شكستند وبه

خانه درآمدند .

دختر عبد الله فرياد زد : " پدر جان ! لشكر دشمن به خانه در آمدند . "