اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

ورود به دار الإماره

سر مقدس حسين ( ع ) را وارد ساختند وپيش روى أو گذاشتند .

سپس أهل بيت امام ( ع ) وارد شدند . زينب ، دختر أمير المؤمنين ( عليهما السلام ) ،

نيز - به صورتي كه شناخته نشود - وارد شد ودر گوشه اى نشست .

ابن زياد پرسيد : " اين زن كه بود ؟ " گفتند : " أو زينب دختر علي ( ع ) است . "

عبيد الله رو به سوى زينب كرد وگفت : " حمد خدايى را كه شما را رسوا كرد

ودروغهاى شما را آشكار ساخت . "

زينب فرمود : " مردمان فاسق وفاجر رسوا مىشوند وآنان غير از ما هستند . "

ابن زياد گفت : " چگونه ديدى آنچه را خدا با برادرت انجام داد ؟ "

زينب ( س ) گفت : " جز نيكويى چيزى نديدم ، زيرا آل پيغمبر جماعتى هستند كه

خداوند حكم شهادت بر آنان نوشته است وآنان نيز به سوى آرامگاه هميشگى خود

شتافتند ، ولى به همين زودى خداوند ، تو وايشان را با هم براي حسابرسى جمع مىكند

وآنان با تو احتجاج ومخاصمه مىنمايند وآن گاه مىنگرى كه رستگارى براي كيست ؟

مادرت بر تو بگريد ، اى پسر مرجانه ! "

ابن زياد از اين گفتار غضبناك شد وگويا تصميم به كشتن زينب گرفت .

عمرو بن حريث كه در مجلس حاضر بود ، به ابن زياد گفت : " أو زن است وكسى

زن را به خاطر گفتارش كيفر نمىكند . "

ابن زياد منصرف شد ورو به زينب ( س ) كرد وگفت : " خداوند دل مرا از قتل

حسين طغيانگر ومتمردان وسرپيچان از أهل بيت تو شفا بخشيد . "

زينب ( س ) فرمود : " به جان خودم قسم ، بزرگان ما را كشتى وأصل وفرع ما را

قطع كردى . اگر شفاى تو اين است البتة شفا يافته اى . "

ابن زياد گفت : " زينب زنى است كه با سجع وقافيه سخن مىگويد وبه جان

خودم قسم كه پدرش على نيز شاعر وقافيه پرداز بود . "

زينب گفت : " اى ابن زياد ! زن را با سجع وقافيه چه كار است ؟ "

پس از آن ابن زياد به سوى علي بن الحسين ( زين العابدين ) متوجه شد وگفت :

" اين جوان كيست ؟ "