اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٨٧

خطابه امام سجاد ( س )

پريشان كردند وخاك بر سر پاشيد وچهره هاى خويش را خراشيدند وسيلى به صورت

زدند وفرياد " واويلا ! " و " وا ثبوراه ! " بلند نمودند . مردها گريستند وموهاى محاسن خود

را كندند . هيچ موقعى ديده نشده بود كه مردم بيش از آن روز ، گريه كرده باشند .

خطابه امام سجاد ( ع )

پس از آن زين العابدين ، امام سجاد ( ع ) ، به مردم اشاره كرد كه خاموش شوند .

مردم ساكت شدند وآن حضرت ايستاد وحمد وثناى الهى را بجا آورد ورسول

خدا ( ص ) را نام برد وبر أو درود فرستاد وفرمود :

" اى مردم ! هر كه مرا مىشناسد ، مىداند كه من كيستم وهر كس مرا نمىشناسد

خود را به أو معرفى مىنمايم : من علي بن الحسين بن علي بن أبي طالبم .

من فرزند آن كسى هستم كه حرمت أو را شكستند ونعمت أو را گرفتند وأموال

أو را به غارت ويغما بردند وأهل بيتش را أسير كردند .

من پسر آن كسى هستم كه أو را كنار شط فرات بي آن كه از أو خونى طلب داشته

باشند ، به قتل رساندند .

من فرزند كسى هستم كه با زجر وزحمت كشته شد وهمين افتخار براي ما كافى

است .

اى مردم ! شما را به خدا سوگند ، آيا مىدانيد كه شما براي پدر من نامه ها نوشتيد

وچون به سوى شما آمد ، با أو خدعه ومكر نموديد وآنگاه أو را كشتيد ؟ مردم ! هلاكت بر

شما باد با اين ذخيرة اى كه در عالم آخرت براي خود فرستاديد وچه فكر وانديشه

زشت وناپسندى داريد ! شما با كدام چشم به چهره رسول خدا ( ص ) نگاه مىكنيد ،

هنگامى كه به شما بگويد : " فرزندان مرا كشتيد وهتك حرمت من نموديد وشما از أمت

من نيستيد " ؟

راوي مىگويد : در اين موقع از هر طرف صداى گريه بلند شد وبعضي به بعضي

ديگر گفتند : " هلاك شديد وندانستيد . "