اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٥٩
زينب ( س ) ونعش برادر
زينب ( س ) ونعش برادر
پس از آن سپاهيان با سرعت تمام براي غارت أموال فرزندان پيغمبر ونور
ديدگان فاطمه زهرا ( س ) به سوى خيمه ها رفتند ، به طورى كه چادر از سر زنها
مىربودند . دختران پيغمبر از خيام حرم ، بيرون آمدند وصدا به گريه بلند نمودند ودر
فراق حاميان وسرپرستان خود ندبه كردند .
حميد بن مسلم روايت مىكند : زنى از طايفه بنى بكر بن وائل با شوهرش در سپاه
عمر بن سعد بود ، چون ديد لشكر به زنها وخيمه هاى حسين ( ع ) حمله كرده اند وبه
غارت مشغولند ، شمشيرى به دست گرفت وبه سوى خيمه ها آمد وگفت : " اى طايفه
بكر بن وائل آيا از غيرت ومردانگى است كه شما حضور داشته باشيد ولباسهاى
دختران پيغمبر را غارت كنند ؟ " سپس شمشيرى بدست گرفت وفرياد زد : " لا حكم الا
لله يا لثارات رسول الله " سپس شوهر آن زن آمد ودست أو را گرفت وبه خيمه ها
برگردانيد .
راوي مىگويد : پس از غارت خيمه ها ، آنها را آتش زدند وخواتين مكرمات ، با
سر وپاى برهنه ، در حالي كه لباسهاى ايشان را ربوده بودند ، از خيمه ها بيرون ريختند
وصدا به شيون وگريه بلند نمودند ودر حالي كه با خوارى به اسيرى مىرفتند ، به
لشكريان كوفه مىگفتند : " شما را به حق خداوند قسم مىدهيم كه ما را بر كشته
حسين ( ع ) عبور دهيد . " چون به قتلگاه رسيدند ونگاهشان به كشتگان افتاد ، فرياد
كشيدند وسيلى به سر وصورت خويش زدند .
زينب ( س ) ونعش برادر
راوي مىگويد : به خدا قسم هرگز فراموش نمىكنم زينب دختر علي ( ع ) را كه بر
برادرش حسين ( ع ) ندبه وناله مىكرد وبا صداى اندوهناك ودلى پر غم فرياد مىزد :
" اى محمد ! اى جد بزرگوار كه درود فرشتگان همواره بر تو باد ! اين حسين توست كه در
خون خود غلتان است واعضايش از يكديگر جدا شده است واينان دختران تو هستند
كه أسير شده اند . از اين ستمها به خداوند وبه محمد مصطفى ( ص ) وبه على مرتضى ( ع )
وبه فاطمه ( س ) وبه حمزه سيد الشهداء شكايت مىكنم .