اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٢٧

عمر بن سعد آغازگر جنگ

عمر بن سعد ، آغازگر جنگ

راوي مىگويد : عمر بن سعد جلو آمد وتيرى به سوى أصحاب حسين ( ع )

وخيمه آنان پرتاب كرد وگفت : " اى مردم ! نزد أمير شهادت دهيد كه من نخستين كسى

بودم كه به سوى حسين ( ع ) تير انداختم . " وبدنبال آن ، تيرها مانند باران از طرف سپاه

عمر بن سعد باريدن گرفت .

حسين ( ع ) به أصحاب خود فرمود : " خداوند شما را بيامرزد . برخيزيد وبه سوى

مرگ - كه چاره اى از آن نيست - پيش رويد ، زيرا تيرها ، پيام آوران اين جماعت است كه

شما را به جنگ فرا مىخوانند . "

پس از آن ، ياران حسين ( ع ) حمله نمودند وساعتي جنگيدند ، تا آن كه جمعى

كشته شدند . در اين هنگام حسين ( ع ) دست به محاسن خود زد وفرمود :

" خشم وغضب خداوند بر جماعت يهوديان شدت گرفت ، هنگامى كه براي خدا

فرزندى قايل شدند وگفتند كه عزير پسر خداست وبر گروه نصارى شدت گرفت ،

وقتي كه خدا را ثالث ثلاثة قرار دادند وغضب أو بر طايفه مجوس شدت يافت ، زماني كه

از عبادت خدا دست برداشتند وبه پرستش خورشيد وماه پرداختند ، وغضب أو شدت

يافت بر مردمى كه متفق القول ، دست به دست يكديگر داده ، براي كشتن پسر پيغمبر

خود آماده شدند . با اين حال ، به خدا سوگند ، پيشنهاد اين مردم را نمىپذيرم وبا يزيد

هرگز بيعت نمىكنم تا با چهره آغشته به خون به ملاقاة " الله " بشتابم . "

أبو طاهر محمد بن حسين نرسى در كتاب " معالم الدين " از امام صادق ( ع ) روايت

مىكند كه حضرت فرمود : " از پدرم شنيدم كه فرمود : چون حسين ( ع ) با عمر بن سعد

ملاقاة كرد وجنگ شروع شد ، خداوند براي يارى أو جمعى از فرشتگان را از آسمان

فرستاد تا بالاى سر أو به پرواز درآيند . سپس آن حضرت مخير شد بين دو چيز : أو را

يارى كنند ودشمنانش را نابود نمايند ويا اين كه شهيد شود وبه ملاقاة خداوند نائل

گردد . حسين ( ع ) ملاقاة خداوند را پذيرفت . "

پس از آن حسين ( ع ) فرياد زد : " آيا فرياد رسى هستى كه براي خدا ما را يارى

كند ؟ آيا مدافعى هست كه دشمنان را از حرم رسول خدا ( ص ) دور سازد ؟ "