كشف الأسرار في شرح الاستبصار — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣

17 - ديوان الأشعار .

چون گدايان چند بر درگاه هر لات ومنات * بهر مشتى سيم وزر فرسوده مىدارى جبين

باورت هرگز نشد اى ملحد كج اعتقاد * اينكه حق سبحانه ارزاق را باشد ضمين

آن خداوندى كه رزقت را فراوان مىرساند * در رحم ، بي زحمت آن وقتي كه بودستى جنين

بعد از آن آماده در پستان مادر چشمه سان * شير نوشين با هزاران رأفت وذوق وحنين

آرزوها در دلت باشد بسى دور ودراز * مىنينديشى كه ناگه مىرسد مگر از كمين

گه بفكر عشرت وطنّازى وعيش وهوس * گه بحرف خطّ وخال وچشم وزلف عنبرين

گفتگو تا كي ز ابروى كج وبالاى راست * نرگس مست ولب لعل وعذار آتشين

نشنوى غير از صداى نغمه وآواز نى * با حديث غيبت روشندلان پاكدين

عمرت از پنجه گذشت وفكر دنيا مىكنى * از شراب بيخودى تا چند مخمورى چنين

بندهء نفسي ويارت ديو ، گيرم در نماز * بر زبان گوئى دروغ إياك نعبد نستعين

مىكنندت عاقبت بر مركب چوبين سوار * مىرسانندت بمنزلگاه تو زير زمين

با هزاران حسرت وغم مىكنندت سرنگون * گيرم اين هر هفت اقليمت بود زير نگين