الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٣

استدلال هشام بن حكم بر عدم رؤيت

استدلال هشام بن حكم بر عدم رؤيت

كه چون توهم اين معنى ممكن است آيه شريفه آن را نفى نموده .

10 - ابو هاشم گويد : به امام رضا ( ع ) عرض كردم : ميتوان خدا را توصيف نمود ؟ فرمود : مگر قرآن نميخوانى ؟ عرض كردم : چرا فرمود : مگر نخوانده ئى گفته خداى تعالى را « أبصار دركش نكنند و او ابصار را درك كند » گفتم : چرا ، فرمود : ميدانيد ابصار چيست ؟ گفتم ديدن بچشمها ، فرمود :

خاطرات دلها از بينائى چشمها قويتر است ، خاطرات او را درك نكنند و او خاطرات را درك كند .

11 - ابو هاشم گويد : به حضرت جواد ( ع ) آيه « * ( لا تُدْرِكُه الأَبْصارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصارَ ) * » را عرض كردم ، فرمود : اى ابا هاشم خاطره دلها دقيقتر از بينائى چشمهاست ، زيرا تو گاهى با خاطره دلت سند و هند و شهرهائى كه به آنها نرفته اى درك ميكنى ولى با چشمت درك نميكنى ، خاطره دلها خدا را درك نكنند تا چه رسد ببينائى چشمها .

12 - هشام بن حكم گويد : تمام اشياء با دو چيز درك شوند : حواس پنجگانه و دل ، و ادراك حواس بر سه قسم است : 1 - ادراك بوسيله دخول 2 - ادراك بوسيله سودن و لمس كردن 3 - ادراك بدون دخول و سودن . اما ادراك بوسيله دخول در صداها و بوئيدنيها و چشيدنيها است ( كه صوت داخل گوش شود و هواى متعفن داخل بينى و چشيدنى داخل بصاق زبان ) و اما ادراك بلمس و سودن در شناختن اشكال هندسى