الخصائص الفاطمية — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

الخصيصة الثالثة من الخصائص الخمسين

خود صادر اوّلى وز اوّل * يك صادر ديگر مصدر آوردى

از گلشن غَيب عالم قُدس * يك گُلبُن گل مُعطّر آوردى

از شاخ درخت آفرينش * از كشته خويشتن برآوردى

هم تلخى كأم ما از امروز * بيرون كردى وشكّر آوردى

عالم عَرَض است واندر أين عالم * از جوهر خويش جوهر آوردى

هم از پس پرده سِرِّ پنهان * پيدا كردىّ ويكسر آوردى

جانى به جهان دوباره دادى * يك باره روان ديگر آوردى

أي آينه خدا نمائى * أين آينه را تو مظهر آوردى

أين تاج شفاعتست كامروز * در قوس نزول باسر آوردى

بالاتر از آن مقام محمود * بيت الحمدى تو برتر آوردى

مستوره خلق واسم أعظم * بر لوح قضا مقدّر آوردى

هم نور وجود فاطمى را * در أين عالم بپيكر آوردى

از ميوه جنّت أين وديعت را * در مخزن صُلب أطهر آوردى

از بهر محك نقد ايجاد * صرّاف وجودي وزر آوردى

هم جنّت خُلد را به دنيا * بر أين صورت مصوّر آوردى

سهل است هزار حور وغلمان * رضوان خداى أكبر آوردى

أي پادشه سرير لولاك * بر فرق وجود أفسر آوردى

هم سايه فكندى بر سَرِ خلق * أي طاير قدس شهپر آوردى

برهان پيمبرى است با تو * يا آنكه چو خود پيمبر آوردى

هم نور مقدس الوهيّت را * بر ديده پاك حيدر آوردى