الخصال ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧
وضو را باطل نمىكند مگر آنچه از دو طرف خارج مىشود
باب خصلتهاى دوگانه
باب خصلتهاى دوگانه
شناخت توحيد با دو خصلت
شناخت توحيد با دو خصلت
1 - هشام بن سالم گفت : امام صادق ( ع ) فرمود : از پدرم شنيدم و او از پدرش شنيد كه مردى نزد امير المؤمنين ( ع ) از جاى برخاست و به او گفت : يا امير المؤمنين ! پروردگارت را با چه چيزى شناختى ؟
فرمود : با به هم خوردن عزم و اراده و شكسته شدن همّت ، هر گاه كه چيزى را قصد كردم ، خدا ميان من و قصدم حايل شد و من چيزى را اراده كردم ولى قضاى الهى با آن مخالفت نمود ، پس دانستم كه سامان دهندهء كارها كسى غير از من است . آن شخص گفت : چگونه سپاس نعمتهاى خدا را به جاى آوردى ؟ فرمود : به بلايى توجه كردم كه از من دور كرده و ديگرى را به آن مبتلا ساخته است ، پس دانستم كه به من نعمت داده و سپاسگزارى كردم . آن شخص گفت : براى چه ملاقات او را دوست دارى ؟
فرمود : وقتى ديدم كه او دين فرشتگان و پيامبران و انبياى خود را براى من برگزيده ، دانستم كه كسى كه مرا اين گونه گرامى داشته ، مرا فراموش نمىكند ، پس ملاقات او را دوست داشتم .
سخن پيامبر ( ص ) كه دوست ندارم در دو خصلت كسى شريك من باشد
سخن پيامبر ( ص ) كه دوست ندارم در دو خصلت كسى شريك من باشد
2 - سكونى از امام صادق ( ع ) و او از پدرانش نقل مىكند كه على ( ع ) گفت : پيامبر خدا ( ص ) فرمود : دو خصلت است كه دوست ندارم كسى در آنها شريك من باشد :
وضوى من كه جزء نماز من است و ديگرى صدقه دادن من كه چون از دست من به دست سائل مىرسد ، در واقع در دست خداى رحمان قرار مىگيرد .
دو غريب را تحمل كنيد
دو غريب را تحمل كنيد
3 - سكونى از امام صادق ( ع ) و او از پدرانش نقل مىكند كه على ( ع ) از پيامبر خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرمود : دو غريب است كه بايد آنها را تحمل كنيد : كلمهء حكمتآميزى از يك نادان ، آن را قبول كنيد و كلمهء نابخردانه اى از حكيم ، آن را ببخشاييد .
وضو را باطل نمىكند مگر آنچه از دو طرف خارج مىشود
وضو را باطل نمىكند مگر آنچه از دو طرف خارج مىشود
4 - ابو بصير مرادى مىگويد : از امام صادق ( ع ) در بارهء حجامت و قى كردن و هر