كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ٩٦٣

باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن

حديث هفتم ترجمه :

محمّد بن عبد الله بن جعفر حميرى از پدرش از هارون بن مسلم از مسعدة بن زياد از حضرت جعفر بن محمّد از پدران بزرگوارشان عليهم السّلام حضرت فرمودند :

حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام در حالى كه اصحابشان همراه بودند وارد قبرستانى شده و با صداى بلند فرمودند :

اى اهل خاك ، و اى اهل غربت و اى اهل خموشى ، و اى مردگان ، امّا خبرهائى كه نزد ما است عبارتند از :

اموال شما قسمت شد ، زنانتان ازدواج كردند ، خانه هايتان را ديگران ساكن شدند .

حال بگوئيد اخبار نزد شما چيست ؟ ! ! سپس به اصحابشان توجّه نموده و فرمودند :

به خدا سوگند اگر اذن به ايشان داده شود كه سخن بگويند خواهند گفت :

هيچ توشه اى براى اين جا مثل تقوى و پرهيزكارى نيست ( بهترين توشه تقوا است ) . حديث هشتم ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه و محمّد بن الحسن ، از حسن بن متّيل ، از سهل بن زياد ، از محمّد بن سنان ، از اسحق بن عمّار ، از حضرت ابى الحسن عليه السّلام ، اسحق مىگويد :

محضر مباركش عرضه داشتم .

آيا مؤمن آگاه است از كسى كه قبر او را زيارت مىكند ؟

حضرت فرمودند :

بلى ، پيوسته تا مادامى كه زائر بر سر قبرش هست با او مأنوس مىباشد و وقتى زائر بلند شده و او سر قبر او بر مىگردد از برگشتن وى وحشتى در مؤمن ميّت پيدا مىشود .