كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٤

باب نود و هشتم كمترين مدّتى كه در آن حضرت امام حسين عليه السّلام را مىبايد زيارت كرد و حدّ اكثرى كه زيارت آن جناب را غنى و فقير مىتوانند تاخير بياندازند

فرمودند :

اى على خبر به من رسيده كه يك سال يا دو سال بر جماعتى از شيعيان ما مىگذرد و ايشان به زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام نمىروند ؟

عرض كردم : فدايت شوم : مردم زيادى را سراغ دارم كه اين صفت دارند .

حضرت فرمودند :

به خدا سوگند از حظَّ و بهره شان بر كنار و از ثواب و اجر خدا محروم و از جوار حضرت محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به دور مانده‌اند .

محضر مباركش عرض كردم : فدايت شوم : در چه فاصله اى از مدّت به زيارت آن حضرت برويم ؟

حضرت فرمودند :

اى على اگر قدرت دارى كه آن جناب را در هر ماه زيارت كنى ، پس اين كار را بكن .

عرض كردم : نمىتوانم به اين امر دست يابم زيرا با دستهايم كار كرده و امور مردم نيز در دست من است و اساسا قادر نيستم يك روز از محل كارم غيبت نمايم .

حضرت فرمودند :

تو معذور هستى و كسانى هم كه مثل تو كار دستى دارند در عذر مىباشند و مراد من كسانى هستند كه اين گونه اشتغال نداشته بطورى كه اگر در هر جمعه از منزل خارج شده و به زيارت بروند بر ايشان سهل و آسان باشد چه آنكه ايشان در روز قيامت نزد خدا و رسولش عذرى ندارند .

محضرش عرض كردم : حال اگر اين شخص خود به زيارت نرود ولى كسى را از طرف خود به آنجا بفرستد آيا جايز است ؟

حضرت فرمودند :

بلى ، جائز است ولى اگر خودش برود اجرش عظيمتر بوده و نزد