كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٤

باب سى و سوّم ثواب كسى كه بواسطه گفتن شعر در مصيبت حضرت امام حسين عليه السّلام گريه كند و ديگران را بگرياند

امرر على جدث الحسين

فقل لاعظمه الزّكيّة

يعنى : گذر كن بر قبر حسين بن على عليهما السّلام ، پس به استخوانهاى پاك و مطهّرش بگو .

ابو هارون مىگويد : وقتى حضرت گريستند ، من خوددارى كرده و خواندن را متوقف نمودم ، پس حضرت فرمودند :

بگذر ، پس من گذشتم ، سپس فرمودند :

بيشتر برايم بخوان ، بيشتر برايم بخوان .

ابو هارون مىگويد : پس اين بيت را خواندم :

يا مريم قومى فاندبى مولاك

و على الحسين فاسعدى ببكاك

اى مريم ( مادر حضرت عيسى عليه السّلام ) بايست و بر سرور خود ندبه و زارى نما ، زارى كن بر حضرت حسين عليه السّلام و با اين زارى و گريه خود او را نصرت و يارى نما .

ابو هارون مىگويد : پس از خواندن اين بيت ، حضرت گريست و مخدّرات شيون و زارى كردند .

وى مىگويد : وقتى بانوان آرام گرفتند حضرت به من فرمودند :

اى ابا هارون : كسى كه در مرثيه حضرت امام حسين عليه السّلام شعر بخواند و ده نفر را بگرياند بهشت براى او است سپس حضرت نفرات گريه كننده گان را يكى يكى كاهش داده تا به « واحد » رسيده و فرمودند :

كسى كه در رثاء حضرت حسين عليه السّلام شعر خوانده و يك نفر را بگرياند بهشت براى او است .

سپس فرمودند :

كسى كه ياد امام حسين عليه السّلام نموده و براى آن حضرت بگريد بهشت براى او است .