كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٩

باب سى و دوّم ثواب كسى كه بر حضرت حسين بن علىّ عليهما السّلام گريه كند

حديث ششم ترجمه :

محمّد بن عبد الله بن جعفر حميرى ، از پدرش ، از على بن محمّد بن سالم ، از محمّد بن خالد ، از عبد الله بن حمّاد بصرى ، از عبد الله بن عبد الرحمن اصم ، از مسمع بن عبد الملك كردين بصرى نقل كرده كه وى گفت :

حضرت ابو عبد الله عليه السّلام به من فرمودند :

اى مسمع تو از اهل عراق هستى ، آيا به زيارت قبر حسين عليه السّلام مىروى ؟

عرض كردم : خير ، من نزد اهل بصره مردى مشهور هستم و نزد ما كسانى هستند كه خواسته اين خليفه را طالب بوده و دشمنان ما از گروه ناصبىها و غير ايشان بسيار بوده و من در امان نيستم از اينكه حال من را نزد پسر سليمان گزارش كنند .

در نتيجه او با من كارى كند كه عبرت ديگران گردد لذا احتياط كرده و به زيارت آن حضرت نمىروم .

حضرت به من فرمودند :

آيا ياد مىكنى مصائبى را كه براى آن جناب فراهم كرده و آزار و اذيتهائى كه به حضرتش روا داشتند ؟

عرض كردم : بلى .

حضرت فرمودند :

آيا به جزع و فزع مىآئى ؟

عرض كردم : بلى به خدا قسم و بخاطر ياد كردن مصائب آن بزرگوار چنان غمگين و حزين مىشوم كه اهل و عيالم اثر آن را در من مشاهده مىكنند و چنان حالم دگرگون مىشود كه از خوردن طعام و غذا امتناع نموده و بوضوح علائم حزن و اندوه در صورتم نمايان مىگردد .

حضرت فرمودند :

خدا رحمت كند اشگهاى تو را ( يعنى خدا بواسطه اين اشگها تو را رحمت