كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٦

باب بيست و هشتم گريستن آسمان و زمين بر شهادت حضرت حسين عليه السّلام و يحيى بن زكريا عليهما السّلام

حديث شانزدهم ترجمه :

از پدرم و على بن الحسين از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از برقى ( محمّد بن خالد ) ، از عبد العظيم بن عبد الله الحسنى ، از حسن بن الحكم النخعى ، از كثير بن شهاب حارثى ، وى گفت :

هنگامى كه محضر مبارك امير المؤمنين عليه السّلام در رحبه نشسته بوديم ، در اين وقت حضرت حسين عليه السّلام بر آن جناب وارد گشت ، امير المؤمنين چنان خنديدند كه دندانهاى عقل آن جناب ظاهر گرديد سپس فرمودند :

خداوند متعال در قرآن كريم قومى را ياد كرده و مىفرمايد :

* ( فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ ) * قسم به كسى كه حبّه را شكافت و بنده را آفريد اين ( يعنى حضرت حسين عليه السّلام ) را البته خواهند كشت و قطعا آسمان و زمين بر او مىگريند . حديث هفدهم ترجمه :

پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از برقى ، از