كامل الزيارات ( فارسي ) — الصفحة ١٩٠

باب هيجدهم آياتى كه در بارهء شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام نازل شده

باب هيجدهم آياتى كه در بارهء شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام نازل شده

باب هيجدهم آياتى كه در بارهء شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام نازل شده و بيان انتقام حق تعالى از قاتلين اگر چه در زمانى بس متأخّر باشد

حديث اوّل ترجمه :

محمّد بن جعفر قرشى رزّاز مىگويد :

محمّد بن حسين بن ابى الخطَّاب ، از موسى بن سعدان حنّاط ، از عبد الله بن قاسم حضرمى ، از صالح بن سهل از ابى عبد الله عليه السّلام نقل نموده كه آن حضرت در ذيل آيه شريفه :

* ( وَقَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ ) * ، فرمودند :

مقصود از مرّتين يكى قتل و شهيد نمودن امير المؤمنين عليه السّلام بوده و ديگرى طعن و زخم زبانهائى بود كه به حسن بن على عليهما السّلام زده شد .

و مراد از « * ( لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً ) * » شهادت حسين بن على عليهما السّلام است .

و منظور از « فاذا جاء و عدا اوليهما » اينست كه وقتى فرا رسيد زمان خون خواهى حضرت امام حسين عليه السّلام و يارى كردن آن جناب .

و تفسير « * ( بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ ) * » اينست كه :

خداوند متعال قبل از قيام قائم عليه السّلام گروهى را بر انگيزد كه آنها احدى را بر آل محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم واگذارند مگر آنكه او را آتش مىزنند و اين وعده خدا حتما بوقوع مىپيوندد .