چهارده نور پاك ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨

وضع رقت بار بنى هاشم

وضع رقت بار بنى هاشم

مى شدند و پيشواى اسلام تنها در اين دو ماه توفيق نشر وتبليغ اسلام را داشت .

ولى ايادى و عمال سران قريش ، در همين ماهها نيز وسيلهء آزار و فشار اقتصادى آنان

را فراهم مى آوردند ، زيرا غالبا بر سر بساطها و فروشندگان حاضر مى شدند و هر موقع

مسلمانان مى خواستند كه چيزى را بخرند فورا به قيمت گرانترى مىخريدند و از اين راه

نيروى خريد را از مسلمانان سلب مى نمودند . در ميان سران شرك : ابولهب بالخصوص

پافشارى بيشترى مى كرد و در ميان بازار فرياد مى كشيد و مى گفت : " اى مردم قيمت

اجناس را بالا ببريد تا از پيروان محمد توان خريد را سلب كنيد . " و براى تثبيت قيمت

اجناس خود را به قيمت گرانتر مى فروختند و به همين جهت عقربهء ارزش در يك افق

بالاترى گردش مى كرد .

وضع رقت بار بنى هاشم

فشار گرسنگى به حدى رسيده بود كه سعد وقاص ( يكى از مسلمانان آن روز )

مى گويد : شبى من از ميان دره بيرون آمدم ، در حالى كه نزديك بود تمام قوا را از دست

بدهم ناگهان پوست خشكيده ى شترى را ديدم ، آن را برداشتم و شستم و سوزانيدم و

كوبيدم و بعد با آب مختصرى خمير كرده و از اين طريق سه روز به سر بردم .

جاسوسان قريش در تمام راه ، مراقب بودند كه مبادا كسى خواربارى به شعب ابيطالب

ببرد ولى با اين كنترل كامل ، گاه و بيگاه " حكيم بن حزام " برادرزادهء " خديجه " و " ابوالعاص

بن ربيع " داماد پيامبر و " هشام بن عمرو " نصف شبها مقدارى گندم و خرما بر شترى حمل

كرده و تا نزديكى شعب مى آوردند ، سپس افسار آن را دور گردنش پيچيده و رها مى كردند و

گاهى همين مساعدت موجب گرفتارى آنان مى گرديد ، چنان كه روزى ابوجهل ديد حكيم

مقدارى خواربار بر شترى حمل كرده و راه دره را پيش گرفته است . وى سخت بر او آشفت

و گفت : " بايد تو را پيش قريش ببرم و رسوا كنم " كشمكش آنان به طول انجاميد

" ابوالبخترى " كه از دشمنان اسلام بود ، عمل " ابوجهل " را تقبيح كرد و گفت : " وى غذاى

خود را براى عمه ى خود خديجه مى برد ، تو حق ممانعت ندارى . " او به اين سخن اكتفا