چهارده نور پاك ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩
جنگ بنى قنيقاع
جنگ بنى قنيقاع
نمود و اعتماد آنان را به فرمان خدا و رهبرىهاى رسول خدا چند برابر نمود و ايجاد
روحيه بيش از هر موقعيت ديگر بود .
مى نويسند وقتى خبر پيروزى مسلمانان به مكه رسيد ابولهب از غصه و ناراحتى
مرد ( 1 ) . پس از جنگ بدر و انتشار خبر آن در مكه از سوى ابوسفيان گريه بر كشته‌ها ممنوع
اعلام گرديد تا حس انتقام آنان تشديد پيدا كند و از سوى ديگر اسيران كه وارد مكه
گرديدند مقرر گرديد اسيران با سواد به تعليم و آموزش كتابت به فرزندان مسلمانان و
افراد حرفه اى به تعليم حرفه و صنعت به مسلمانان بپردازند و به آن طريق آزادى خود را
تأمين نمايند و هر اسيرى با آموزش ده نفر از فرزندان مسلمانان مى توانستند آزادى خود
را بدست آورند و افراد بى سواد مى توانستند با پرداخت " فديه " آزادى خود را
بدست آورند .
" سهيل بن عمرو " كه شعرسرا وهجاپرداز بود ، يكى از ياران رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) اجازه
خواست كه دندانهاى او را بكشد تا از سرودن شعر بر ضد اسلام و پيامبر او باز ايستد .
رسول خدا اجازه ندادند و فرمودند اين كار " مثله " است و مثله كردن در اسلام روا و
جائز نيست .
جنگ بنى قنيقاع
در حدود سه ماه و نيم بعد از جنگ بدر يعنى در نيمهء شوال سال دوم هجرى ،
نخستين برخورد با يهود پيش آمد يكى از طوائف يهود به نام بنى قنيقاع كه با مسلمانان
قرارداد عدم تعرض داشتند و پيمان داشتند كه دشمنان اسلام را يارى نكنند .
در اثر تبليغات سردى كه هميشه داشتند و در پى اهانتى كه يكى از افراد آن قبيله
نسبت به يك زن مسلمان در مغازه يك يهودى روا داشت مورد اعتراض رسول خدا قرار
گرفتند ولى آنان بجاى قبول حقيقت و عذرخواهى با بنيانگذار شريعت اسلام به درشتى
رفتار نمودند و گفتند خيال كرديد كه ما ضعيف و ناتوان هستيم و به سان قريش به رموز
1 . استاد سبحانى ، فروغ ابديت ، ج 2 .