الجمل والعقود في العبادات ( عربي - فارسي ) — الصفحة ٣٩٤

اجازهء ظهر تبيان به خط شيخ طوسى

اجازهء ظهر تبيان به خط شيخ طوسى

نسخه گرانبهاى مورد بحث را كه مانند در يتيم در صندوق خاصى جاى داده در اختيار حقير قرار داد تا براى نمونه يك صفحه از آن ، عكس بردارى كنم و خصوصيات آن را يادداشت نمايم و نظر به اين كه مراحم و حقوق وى بر اين بنده قابل جبران و سپاس نمىباشد چاره اى جز اظهار عجز از تشكر ندارم و بسيار شاكر هستم از اين كه در اين اثر خود فرصتى دست داد تا نام اين مرد بزرگ برده شود و زينت بخش اين كتاب گردد و به نظر بنده اين جمله مبالغه نباشد كه اين دانشمند ، شيخ طوسى عصر خود است .

2 - اجازهء ظهر تبيان :

تفسير تبيان يكى از آثار ارزندهء شيخ طوسى است و اين نسخه كه جزء سوم تبيان قيد گرديده مشتمل بر تفسير تقريبا دو جزء و نيم از قرآن از اوائل جزء 4 تا اواخر جزء 6 و داراى 266 برگ است . آغاز آن ، آيهء 121 از سورهء آل عمران * ( وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ ) * و پايان آن آيهء 50 از سوره مائده * ( أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ) * و در پايان نوشته شده : يتلوه فى الجزء الرابع قوله * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ ) * . . اين نسخه به شهادت جملهء ادام الله تمكينه كه در دنبالهء نام مولف ( كليشهء 6 ) ديده مىشود در حيات مولف تحرير يافته و بر وى قرائت شده است اما نام كاتب و سال تحرير در آن ، قيد نگرديده و به طورى كه از صاحب رياض العلماء و ديگران نقل شده و كتب موجود مؤلف نيز حكايت دارد شيخ طوسى كتب خود را غالبا املا مىكرده و ديگران كتابت ، و آنگاه بر وى قرائت مىنمودند و اين رويه در بين قدما رواج داشته است . اين نسخه به نظر صاحب رياض العلماء رسيده و در عصر وى در كتابخانهء علامه مجلسى يا دانشمندان ديگر اصفهان وجود داشته و خوشبختانه از دست برد حوادث مصون مانده و بدست ما رسيده است و هم اكنون در كتابخانهء دوست دانشمند جناب آقاى حاج سيد محمود آية الله زاده مرعشى با كمال مراقبت از آن نگهدارى مىشود .

نسخه ، داراى 266 برگ به قطع 14 19 سانت و به خط خاصى آميخته از نسخ و ثلث و جز آن در كاغذ ضخيم و تيره مىباشد و در پشت صفحهء آخر كتاب ، اجازهء شيخ به عده اى از شاگردان خود از جمله فرزند خويش ابو على حسن بن محمد و بعدا اجازات ديگران قرار دارد و شيخ در ماه ربيع الاول سال 455 يعنى شش سال پيش از وفات ، اين اجازه را مرقوم