الأمالي ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٠

مجلس هفتاد و چهارم - دوازدهم جمادى الآخر سال 368

هر سلسله را دولت و جاهى است بعالم

در آخر دهر است ز ما حكم مسلم

5 - بسيار ميفرمود :

علم طريقت بمريد است عيان

كور ز راهند همه بىدلان

وا عجب از هالك و او را نجات

در بروز ناجى در اين زمان

6 - ميفرمود :

بمهلت كار كن چون ميرى آخر

براى خويش اى انسان گزين كن

هر آن بودى كه بگذشته نباشد

بباشد آنچه خواهد بود خوش كن

7 - جمعى از دانشمندان گفتگوئى ميان حسن بن على ( ع ) و وليد بن عتبه نقل كرده‌اند كه امام حسن به او گفت تو را ملامت نكنم كه على را سب ميكنى زيرا هشتاد تازيانه براى ميخوارى به تو زده و پدرت را بدستور رسول خدا ( ص ) دست بسته در روز بدر كشته خدا در چند آيه او را مؤمن خوانده و تو را فاسق ناميده شاعر در مقايسه تو و على سروده خدا در كتابش فرستاده بر ما براى على و وليد آيه هائى .

وليد لعين را بكفر است منزل

على را بايمان بود جايگاهى

نباشد خدا خواه و مؤمن چنو كس

كه فاسق بود خائن و در تباهى