نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

حُبّ الهى در قرآن

است . « 1 »

خداوند سبحان در قرآن كريم حبّ و ودّ را به خود نسبت داده است ولى عشق را نسبت نداده است .

انَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ المُتَطَهِّرينَ « 2 »

همانا خداوند توبه‌كنندگان و پاكان را دوست مىدارد .

فَانَّ اللّهَ يُحِبُّ المُتَّقينَ « 3 »

پس خداوند متقين را دوست مىدارد .

وَاللَّهُ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ « 4 »

و خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد .

وَاللّهُ يُحِبُّ الصابِرينَ « 5 »

و خداوند بردباران را دوست مىدارد .

در قرآن كريم خداوند سبحان در دو جا خود را به اسم ودود خوانده است .

وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُم ثُمَّ تُوبُوا الَيه انَّ رَبّى رَحيمٌ وَدُودٌ « 6 »

و از پروردگارتان طلب بخشش كنيد ، سپس به سوى او توبه كنيد ، همانا پروردگار من رحيم و ودود است .

( 1 ) - والهوى عندنا عبارة عن سقوط الحب فى القلب . فاذا لم يشاركه امر آخر و خلص له و صفا سمى حبا فاذا ثبت سمى ودا ، و فاذا عانق القلب و الاحشاء و الخواطر لم‌يبق فيه شى تعلق القلب سمى عشقاً من العشق ، و هى اللبلابة المشوكه . ( ترجمان الاشواق . محيى الدين عربى . )

( 2 ) - بقره ، 222

( 3 ) - آل عمران 76

( 4 ) - آل عمران 134

( 5 ) - آل عمران 146

( 6 ) - هود 90